Σε μία Αθήνα που καίγεται από ζέστη, ο Νίκος (Χάρης Φραγκούλης) προσέχει το πλούσιο σπίτι ενός φίλου του. Εκεί αποφασίζει να προσκαλέσει την πρώην κοπέλα του, Σοφία (Ηρώ Μπέζου), για ολιγοήμερες διακοπές. Σύντομα η πρόσκληση θα γίνει πρόκληση, όταν ο Νίκος θα κλειδώσει τη Σοφία με σκοπό να πάρει απάντηση στο «γιατί;», τους λόγους δηλαδή για τους οποίους χώρισαν. Το πρώην ζευγάρι θα μένει αποκλεισμένο, έγκλειστο και ανήμπορο να εξηγήσει όλα αυτά που τους ενώνουν, αλλά και ταυτόχρονα τους χωρίζουν.
Το «Άφτερλωβ» το μεγάλου μήκους κινηματογραφικό ντεμπούτο του Στέργιου Πάσχου, που έχει ήδη επτά μικρού μήκους στο ενεργητικό του, έρχεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 18 Μαΐου με αποσκευές σημαντικές διακρίσεις σε Φεστιβάλ, όπως το βραβείο καλύτερης ταινίας από την Επιτροπή Νέων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο και το βραβείο Cineuropa της Επιτροπής Νέων στο Φεστιβάλ της Μονς.
Και για να προετοιμαστείτε κατάλληλα, ο Στέργιος έφτιαξε μία λίστα κινηματογραφικών άφτερλωβ για ανθρώπους που ακόμα κι αν χώριζαν στη ζωή, η τέχνη τους έφερε κοντά. Έστω και για κάποια λεπτά.
Η σειρά των ταινιών δεν είναι αξιολογική.
Η μαμά και η πουτάνα του Jean Eustache
Αυτή η ταινία είναι για μένα ένα μεγάλο αίνιγμα.
Είναι σαν να μην έχει κατασκευαστεί.
Σαν κάποιος να φύσηξε και να εμφανίστηκε.
Επίσης λέει μέσα το εξής φοβερό: «αν θέλεις ν’ αποδείξεις πως στ’ αλήθεια θέλεις να με παντρευτείς, φέρε μου ένα κουβά να ξεράσω και κράτα μου το κεφάλι»
Ελεύθερη βούληση του Matthias Glasner
Για την τόλμη της να εξετάσει πραγματικά τι θα πει ελεύθερη βούληση και αγάπη άνευ όρων.
Οι νύχτες μας είναι ομορφότερες απ’ τις μέρες σας του Andrzej Zulawski
Σε στιγμές μεγάλης ερωτικής έκστασης μπορεί να σου συμβεί να νιώσεις κάτι: το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον να συνυπάρχουν την ίδια στιγμή. Όταν συμβαίνει αυτό είναι σαν να ελευθερώνεσαι απ’ τις διαστάσεις σου και να ρίχνεσαι στον ίλιγγο της ζωής. Σαν ξαφνικά να μην έχεις πρόσωπο ούτε σχήμα. Αυτή η πολύ σπάνια εμπειρία μ’ ένα μαγικό τρόπο αποτυπώνεται σ’ αυτήν την ταινία.
Και πάρα πολύ καλά μάλιστα.
Οι εραστές της γέφυρας του Leos Carax
Γιατί αποτυπώνει τόσο ακομπλεξάριστα και με τόσο κέφι το μεγαλείο του έρωτα και την ίδια στιγμή αποκαλύπτει όλες τις μικροπρέπειες που κρύβονται μέσα μας και μας εμποδίζουν να σταθούμε στο ύψος του.
Η περιφρόνηση του Jean-Luc Godard
Γιατί εξετάζει αμείλικτα ένα θέμα που πονάει τόσο πολύ.
Νευρικός εραστής του Woody Allen
Γιατί καταφέρνει να μεταδώσει τόσο καλά τη δυσκολία του ήρωα να υπάρξει με τον εαυτό του(άρα και τους άλλους).
Μ’ έναν τρόπο όμως τρομερά ανακουφιστικό και καθόλου φτηνό.
Μια νύχτα με τη Μοντ του Eric Rohmer
Για τη γεωμετρία και την εσωτερική συγκρότηση που διαθέτει πετυχαίνοντας να αποτυπώσει όλο της τον προβληματισμό στο τελευταίο πλάνο σαν κάποιος να τράβηξε ένα σκοινί και όλα τα κομμάτια να μπήκαν μαγικά στη θέση τους.
Ατίθαση καρδιά του David Lynch
Για το πως αποτυπώνει την τρέλα του έρωτα και την σκηνή που ο Μπόμπι Περού την πέφτει στη Λούλα. Αυτή η σκηνή αποκαλύπτει για τη φύση μας κάτι τόσο φρικιαστικό που αν είχαμε απόλυτη συνείδηση αυτής της γνώσης θ’ αυτοκτονούσαμε ή θα σκοτώναμε.
Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού του Michel Gondry
Για το πόσο πιστή μένει στον πυρήνα της αρχικής ιδέας καταφέρνοντας τελικά κάτι πάρα πολύ δύσκολο: να χαρτογραφήσει εκ νέου μια ερωτική ιστορία μέσα από τις μνήμες της.
Οι βοσκοί του Νίκου Παπατάκη
Γιατί ο έρωτας είναι εξέγερση και αυτή η ταινία το κάνει βίωμα.
Αυτή η νύχτα μένει του Νίκου Παναγιωτόπουλου
Γιατί όποτε και να μου πει κάποιος να δούμε αυτή την ταινία θα πω ναι.
Γιατί μέσα απ’ αυτή την ταινία ανακάλυψα ότι υπάρχει σύγχρονο ελληνικό σινεμά και μετά ανακάλυψα και όλο το σπουδαίο ελληνικό σινεμά που είχε γίνει από το εξήντα μέχρι το ενενήντα και για το οποίο δεν είχα ιδέα.
Γιατί δεν έχω ξαναδει ωραιότερη απεικόνιση της ελληνικής επαρχίας σε ταινία.
Γιατί η Μαξίμου και ο Κουρής σ’ αυτή την ταινία είναι έτοιμοι να εκραγούν.
Γιατί όλες σχεδόν οι σκηνές είναι γυρισμένες σε υπέροχα χορογραφημένα μονοπλάνα κι αυτό το προσέχεις μόνο αφού τη δεις τρεις – τέσσερις φορές.
Γιατί δεν μπορώ ν’ αποφασίσω αν χαρτογραφεί τη διαδρομή μια πίστης που χάνεται ή τη διαδρομή μιας πίστης που εδραιώνεται.
INFO
Το «Αφτερλωβ» του Στέργιου Πάσχου κυκλοφορεί 18 Μαΐου στις αίθουσες από τη StraDa Films
