Η αλήθεια είναι πως γι' αυτή την παράξενη φράξια ασθενών που είναι οι σινεφίλ, τα Χριστούγεννα είναι από τις κατ' εξοχήν εποχές που θες να βλέπεις 6-7 ταινίες την ημέρα. Θα δεις μιούζικαλ της MGM, θα δεις Χοντρό-Λιγνό, θα δεις Τζέρι Λιούις και Γ.Σ. Φίλντς, θα δεις καρτούν και Κάπρα και Λιούμπιτς κι ένα χαλασμό ταινιών ακόμα που το πρόβλημα δεν είναι να τις βρεις, είναι να τις χωρέσεις. Κι όσοι μεγαλώσαμε με το «Φονικό Όπλο» και το «Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει», ξέρουμε πως Χριστούγεννα δεν ξεκινούν αν ο Γκρούμπερ δεν πέσει από το Νακατόμι.
Ο Σέιν Μπλακ, σχεδόν στο σύνολο της φιλμογραφίας του, έχει μια auteurιστικη εμμονή με τα Χριστούγεννα. Και τα χρησιμοποιεί χαρακτηρολογικά, αφηγηματικά αλλά και σαν αφορμή για την κύρια θεματική του. Όλ' αυτά, συν τις απαραίτητες σκηνές για να ανοίγει η όρεξη, ακολουθούν σ' ένα σύντομο, ταινιοθεραπευτικό βίντεο. Γιατί κάπως έτσι it's beginning to look a lot like Christmas.
