Από τη φύση της, η θέαση μιας ταινίας παραπέμπει στην ηδονοβλεψία. Η κινηματογραφική κάμερα γίνεται το εργαλείο που βάζει το μάτι μας να παρακολουθεί κάθε κίνηση των ηρώων, να εισχωρεί στην προσωπική τους ζωή και να μην αφήνει κανένα μυστικό να αιωρείται. Θα ήταν αδύνατο λοιπόν μια τέτοια τέχνη να μην μιλήσει κάποια στιγμή για την ηδονοβλεψία.
Έτσι, μετά τον θεατή, γεννήθηκε και ο ηδονοβλεψίας ήρωας. Αυτός που βλέπει κυριολεκτικά μέσα από τη κλειδαρότρυπα, πίσω από τα μεγάλα του κυάλια ή μέσα από τον φακό της φωτογραφικής μηχανής, κάνοντας ότι κάνουμε κι εμείς. Παρακολουθεί κάποιον άλλον. Από το αξεπέραστο «Rear Window», το «Peeping Tom» και το «Psycho» ως τις βιρτουόζικες και αυτοαναφορικές, για το μέσο, στιγμές του Μπράιαν ντε Πάλμα, η ομάδα των Trois Couleurs μας υπενθυμίζει για λίγο την ενοχή της κλειδαρότρυπας ώστε να μην ξεχνάμε τι κάνουμε κι εμείς όταν βλέπουμε ένα φιλμ!
