Τα χέρια που προσπαθούν, που περιμένουν, που αναζητούν. Που αγγίζουν, χαϊδεύουν, ζωγραφίζουν απουσίες, τρίβονται αμήχανα, χαράζονται, αιμορραγούν, αφήνουν ένα ιδρωμένο αποτύπωμα στο τζάμι, «συνομιλούν» μ' ένα κουτί, βυθίζουν, σε μια έκρηξη bullying, και κόβονται απ' τη ρίζα για να σταματήσει το ίδιο bullying. Τα χέρια στο «Άσε το Κακό να Μπει» είναι μια ταινία μέσα στην ταινία, είναι η έκφραση ανείπωτων και τα ανείπωτα είναι πολλά σ' ένα σινεμά που οι χειρονομίες μαρτυρούν για τους χαρακτήρες περισσότερα από τις λέξεις, ένα σινεμά για την μέθεξη της εύρεσης του κατάλληλου Άλλου.
Απολαύστε ένα βίντεο που αποκαλύπτει την ποίηση μέσα στη φρίκη, ένα βίντεο που σε κάνει να θες απόψε να ξαναδείς αυτό το σκανδιναβικό διαμάντι στην φιλμογραφία του είδους.
