Είναι ενδεικτικό της εποχής ότι η τηλεόραση κατάλαβε την κινηματογραφική δυνατότητα μιας ιστορίας (λύσης) γάμου. Η κινηματογραφική παραγωγή το αψήφισε. Κακό του κεφαλιού της, γενικώς, να αψηφά ένα κοινό που μένει ανικανοποίητο από την 15-24 ηλικιακή εστίαση των περισσότερων παραγωγών βεληνεκούς.
Αν και φαινομενικά η «Ιστορία Γάμου» είναι η ιστορία ενός διαζυγίου στα επώδυνά του στάδια, υπάρχει ένα ολόκληρο υπόστρωμα που εκτείνεται από τα βιώματα του σκηνοθέτη μέχρι την κατακλυσμική μας εποχή σε θέματα τήρησης ισορροπιών παρουσίασης και κατανόησης των ρόλων των φύλων. Στο ακόλουθο βίντεο-δοκίμιο επιχειρείται μια ανατομία της προσέγγισης του έργου και της επιτυχίας του στο να διατυπώσει την, επίσης επώδυνη, αλήθεια πως όταν δύο άνθρωποι χωρίζουν μπορεί κανείς να μην έκανε «λάθος» αλλά και πάλι δεν αρκεί για να έχουν γίνει και τα πράγματα σωστά.
