Με την έννοια του vocal control, ο κάπως ασαφής τίτλος εννοεί τον συνολικό φωνητικό έλεγχο που, μέσω του ηθοποιού, χαρακτηρίζει τα σημαινόμενα μιας αφήγησης. Με εφαλτήριο την αρραγή, «μυθική« εκφορά του Τζον Γουέιν στο σύνολο, σχεδόν, της φιλμογραφίας του και αντίποδα την χρήση της φωνής με τον τρόπο της Μεθόδου από τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις στο «Θα Χυθεί Αίμα», το βίντεο-δοκίμιο καταπιάνεται με τρία πράγματα: Πώς ορίζεται ο χαρακτήρας, πώς επηρεάζει την ίδια την αφήγηση (για παράδειγμα τι δείχνει η κάμερα όταν μιλά ένας χαρακτήρας ή πώς κινείται η μηχανή) και, τέλος, ποιοι είναι οι συμβολισμοί που ανακύπτουν για το είδος των ηρώων που αντιπροσωπεύονται στα παραδείγματα των ηθοποιών που χρησιμοποιούνται.
Ενδιαφέρον, κάπως μονόπλευρο στα συμπεράσματά του, σεβαστικό και διεισδυτικό, ένα βίντεο που διαφωτίζει μια ακόμα από τις τόσες πηγές σημασίας στο σινεμά.
