Από τα μεγαλύτερα ονόματα του σύγχρονου ισπανικού κινηματογράφου, με ένα ξεκάθαρο προσωπικό ύφος γεμάτο πάθος, δράμα, κωμωδία, ανθρωπιά, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ έχει αποδεδειγμένα μία αδυναμία στις γυναίκες. Μέσα σε ένα άμεσο, ζεστό φιλμικό σύμπαν που ορίζει τη ζωή μέσα από χρώμα και ενέργεια, ο τρομερός Ισπανός έχει μία συνεπή φιλμογραφία που τιμά εδώ και δεκαετίες τη γυναίκα ως μάνα, ερωμένη, σύζυγο, μούσα.
Από τις εκκεντρικές, σχεδόν καρτουνίστικες κινηματογραφικές του προτάσεις τη δεκαετία του '80 («Ο Λαβύρινθος του Πάθους», «Αμαρτωλές Καλόγριες»), μέχρι την κινηματογραφική ωριμότητα και καταξίωση των '90s («Καυτή Σάρκα», «Όλα για τη Μητέρα μου»), ο Αλμοδόβαρ μέσα από «Ραγισμένες Αγκαλιές», μιλά στην ψυχή ενός ερωτευμένου κοινου που δεν κρατιέται να ανακαλύπτει ιουλιέτες στις αίθουσες που κατοικεί.
«Γύρνα Πίσω», «Kika», «Μίλα της», «Πόνος και Δόξα», «Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης» δημιούργησαν με τα χρόνια ένα απολαυστικό μείγμα γεμάτο δάκρυα, γέλιο, μουσική και ο ενορχηστρωτής Αλμοδόβαρ παρέδωσε τεκνικολόρ σάτιρες και μελοδράματα στα οποία δεν κρύβεται, αλλά αντικατοπτρίζει την πιο αυθεντική πλευρά της ανθρώπινης φύσης.
Ψηφίστε και πείτε Viva Pedro!
