Η εικόνα ανθρώπων σε ολοκληρωμένο στάδιο αποκτήνωσης να συνωστίζονται σε πλήρη αγριότητα στις εισόδους καταστημάτων του Black Friday (η ίδια η ιδέα του Black Friday επίσης, αφού ρωτάς), η κατάσταση των σούπερ μάρκετ σε καταστάσεις μαζικής υστερίας (και πόσο εύκολα η πανδημία μας έβγαλε και αυτό το χούι…) και εκείνη ανθρώπων που αλληλοκοιτάζονται, με κάποια μόλις συγκρατημένη μανία, για τις αγορές τους ενός και του άλλου (όχι βιβλίων ή δίσκων κινηματογραφικής μουσικής, ρολογιού και φορέματος), είναι ένα ωραίο, γλυκό, γεμάτο αγαλλίαση κι ευνοϊκά κύματα καθρέφτισμα της κοινωνίας μας.
Ευτυχώς, ταινίες όπως ο Ρομέρο (με τα ζόμπι του πάντα) στο «Dawn of the Dead», ο Κάρπεντερ στο «They Live», ο Φίντσερ στο φόρα παρτίδα καταδικαστικό «Fight Club» και φυσικά το εμβληματικό «American Psycho», που χτυπάει κόκκινο (σαν πολύ αίμα) στην κατάμαυρη σάτιρά του, είναι ανάμεσα στις κάμποσες ταινίες – εμπροσθοφυλακή μιας κινηματογραφικής νύξης στο πόσο ιλαροτραγικοί είμαστε οι άνθρωποι στην ματαιοδοξία και το μη αναπληρώσιμο κενό μας.
Απολαύστε.
