Μαζί με το «Τραγούδι του Χίλμπιλη» του Ρον Χάουαρντ, το «Mank» του Ντέιβιντ Φίντσερ, το πρόσφατο «Pieces of a Woman» του Κορνέλ Μουντρουτσό, και ίσως (αν δεν έχει ξεχαστεί) το «I’m Thinking of Ending Things» του Τσάρλι Κάουφμαν, και το «Malcolm & Marie» του Σαμ Λέβινσον θα μπορούσε να κατέβει στην αρένα της φετινής απονομής των βραβείων Oscar με τη φανέλα του Netflix. Και θα το κάνει.
Όχι πολύ έξω από τα ασφαλή νερά τους, το «Malcolm & Marie» αφηγείται την ιστορία της σχέσης ενός σκηνοθέτη (φορτσάτος ο Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον, μετά το «Tenet», που θα μπορούσε όμως και να τον χρίσει απόλυτο προωταγωνιστή της χρονιάς, αν οι συνθήκες άνευ Covid-19 το επέτρεπαν) και της κοπέλας του (φορτσάτη -ούτως ή άλλως- η Ζεντάγια, έχοντας για ασπίδα της το άκρως επιτυχημένο και τιμημένο με Emmy, «Euphoria»), αλλά κυρίως ενός συγκεκριμένου απογεύματος, όταν μετά από την πρεμιέρα της τελευταίας του ταινίας, αναμένουν τις κριτικές στο σπίτι τους, με όλα τα αγκάθια να βγαίνουν στην επιφάνεια.
Στυλιζαρισμένο όσο του πρέπει, ηλεκτρισμένο στις προθέσεις του, φιλόδοξο και εκλεπτυσμένο, με έναν διάχυτο ερωτισμό και μια κάμερα που χαιδεύει τις εντάσεις τους, το πρώτο τρέιλερ έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που δικαιολογεί το hype που το συνόδευε τόσους μήνες.
Με έναν σκηνοθέτη ουσιαστικά (ακόμα) στα πρώτα του βήματα (το «Another Happy Day» από το 2011 με την Έλεν Μπίρκιν, τον Έζρα Μίλερ, τη Ντέμι Μουρ και την Έλεν Μπέρστιν ήταν το ντεμπούτο του), με μια behind-the-movies ιστορία αγάπης, με δυο πρωταγωνιστές που είναι το next-to-be στην αμερικανική βιομηχανία, με ένα στούντιο που αρχίζει να γιγαντώνεται, αν δεν έχει ήδη γιγαντωθεί, με το γεγονός οτι γυρίστηκε εν μέσω και ανάμεσα στα απανωτά lockdowns, και με μια Ακαδημία να αγαπάει όλο το πακέτο, δύσκολα θα απαξιωθεί από το κύμα των υποψηφιοτήτων που έρχεται.
Κι αν σας αρέσει να ψαχουλεύετε trivias πίσω και μέσα στις ταινίες, εδώ έχει μπόλικο ψωμί, μιας και ο Σαμ Λέβινσον και η σύζυγός του Άσλει Λέβινσον, μαζί τον Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον και την Ζεντάγια εμφανίζονται στην ταινία και ως παραγωγοί. Αυτό και μόνο, μπορεί να τους εμφανίσει στις υποψηφιότητες για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Που αυτό σημαίνει (μετρήστε) πως αν σταθεί υποψήφιος και ο πατέρας Ουάσινγκτον ως παραγωγός στο «Ma Rainey’s Black Bottom», επίσης με τη σφραγίδα του Netflix, θα είναι η πρώτη φορά που πατέρας και γιος θα βρεθούν υποψήφιοι και αντίπαλοι στην ίδια κατηγορία, αυτή της καλύτερης ταινίας, και η Ζεντάγια θα σπάει τη μια πρωτιά μετά την άλλη, αφού θα είναι η μόλις τρίτη γυναίκα παραγωγός μετά την Όπρα Γουίνφρει το 2014 για τη «Σέλμα» και την Κίμπερλι Στιούαρντ το 2016 για τη «Πόλη Δίπλα στη Θάλασσα», και αυτομάτως η πλέον νεότερη υποψήφια παραγωγός στην ιστορία, η μαύρη γυναίκα με τις περισσότερες υποψηφιότητες της χρονιάς (αν αναλογιστούμε και το «Euphoria») με την Μέρι Τζέι Μπλάιτζ για παρέα, ενώ αν καταφέρει να προταθεί τόσο για καλύτερη ταινία, όσο και για ερμηνεία θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα το έχει καταφέρει. Σε αυτή ωστόσο τη πρωτιά, έρχεται φέτος να μπει και η Φράνσις Μακντόρμαντ, που το διεκδικεί και ως παραγωγός αλλά και ως πρωταγωνίστρια για το (υπέροχο) «Nomadland», της Κλόε Ζάο, που τιμημένο με τον φετινό Χρυσό Λέοντα αποτελεί το απόλυτο φετινό φαβορί.
Δεν τελειώσαμε όμως με τις πρωτιές της Ζεντάγια. Αν καραφέρει να κερδίσει το φετινό Όσκαρ γυναικείας ερμηνείας, θα είναι η δεύτερη μετά την Χάλι Μπέρι -για τον «Χορό των Τεράτων»- μέσα στα 93 χρόνια, και η πρώτη που θα έχει Όσκαρ και Έμι την ίδια χρονιά, μετά την Έλεν Μίρεν, ενώ θα καρπωθεί και τον τίτλο της πέμπτης νεότερης νικήτριας στην κατηγορία.
