Σίγουρα υπολογίσιμη δύναμη, που δίνει μια κατευθυντήρια γραμμή και στα βραβεία Όσκαρ. Όχι πάντα μέσα, μιας και πέρυσι έδωσε το βραβείο στον Σαμ Μέντες για το «1917», κι όλοι πόνταραν πάνω του. Την έκπληξη ωστόσο, έκανε ο Μπονγκ Τζουν-χο, που έφυγε νικητής της βραδιάς με 4 Όσκαρ.
Ωστόσο φέτος, η Κλόι Τζάο που μαζί με το Χρυσό Λιοντάρι και τη Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας και Δραματικής Ταινίας και την καλλιτεχνική αναγνώριση σε κάθε πιθανή φετινή λίστα με τις καλύτερες παραγωγές της χρονιάς -για εμπορική αναγνώριση, δεν θα μιλήσουμε, τα πάντα ήταν κλειστά ή περίπου κλειστά-, μοιάζει το απόλυτο φαβορί και για το βραβείο της Ένωσης και για το αντίστοιχο Όσκαρ. Οι ψηφοφόροι εξάλλου και στα δυο, σχεδόν ίδιοι. Πέρυσι ωστόσο, και λόγω άλλου συστήματος καταμέτρησης ψήφων της Ακαδημίας, είδαμε άλλο από εκείνο που περιμέναμε. Βασικά, είδαμε εκείνο που ελπίζαμε να βραβευτεί.
Οι τυχεροί πέντε για φέτος είναι ο Λι Άιζακ Τσανγκ για το «Minari», η Έμεραλντ Φένελ για το «Promising Young Woman», ο Ντέιβιντ Φίντσερ για το «Μανκ», ο Άαραον Σόρκιν για τη «Δίκη των 7 του Σικάγου» και αναμενόμενα, η Κλόι Τζάο για το «Nomadland».
Η (ομολογουμένως καλοδεχούμενη) ιδιαιτερότητας της φετινής χρονιάς για την Ένωση, είναι πως θέσπισε βραβείο για τον πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη και εκείνοι που θα εγκαινιάσουν την κατηγορία είναι η Ράντα Μπλανκ για το «The Forty-Year-Old Version», ο Φερνάντο Φρίας ντε λα Πάρα για το «I’m No Longer Here», η Ρετζίνα Κινγκ για το «Μια Νύχτα στο Μαϊάμι», ο Ντάριους Μάρντερ για τον «Ήχο από Μέταλλο» και ο Φλόριαν Ζέλερ για τον «Πατέρα».
