Λόγια και αντιδράσεις, αλλά αυτό δεν μένει τελικά από μια μέρα γεμάτη χαρμόσυνες ειδήσεις στα αυτιά των υποψηφίων; Καθίστε, έχουμε να ακούσουμε πολλές και πολλούς, όλοι τους άξιοι.
«Ο Φρεντ Χάμπτον ήταν ένας φάρος που θα φωτίζει όλα όσα άγγιξε με το απίστευτο μήνυμά του. Με την ικανότητά του να πρωτοστατεί […] κατάφερε να μιλήσει σε ένα κοινό παγκόσμιο. Υποστήριξε τη μαύρη κοινότητα, αλλά και ενοποίησε άλλες με το γέλιο, το μυαλό, το πάθος και την αγάπη του». Έτσι περιγράφει ο Ντέιβιντ Καλούγια τον ήρωα που τον ενέπνευσε για την ερμηνεία του στο «Judas and the Black Messiah», που τον χρίζει υποψήφιο για Β΄ Ανδρικό Ρόλο, δηλώνοντας ευλογία που υποδύθηκε έναν άνδρα που σέβεται βαθιά και τον καθοδήγησε στα πρώτα του βήματα.
Ο Στίβεν Γέουν, άξιος υποψήφιος στην κατηγορία Α’ Ανδρικού ρόλου για το «Minari» λέει πως κοιμήθηκε με την οικογένειά του, η κόρη του τον ξύπνησε, εκείνος επέστρεψε στον ύπνο, κι ύστερα μια σειρά μηνυμάτων, τον έκαναν χαρούμενο για την παρθενική του οσκαρική υποψηφιότητα. Παραδέχεται πως η ταινία δεν ήταν κάτι εύκολο, φοβήθηκε στην αρχή, αλλά η πίστη του σε αυτή και στη δουλειά του Τσανγκ τον έκανε να προχωρήσει.
Ο Ριζ Άχμεντ του εξαιρετικού «Ήχου από Μέταλλο» (από έναν πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη) γίνεται ο πρώτος Πακιστανός και μουσουλμάνος που βρίσκεται υποψήφιος για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. «Μερικοί άνθρωποι λένε οτι είμαι ο πρώτος μουσουλμάνος που βρίσκεται σε αυτή τη κατηγορία, άλλοι οτι είμαι ο πρώτος Πακιστανός σε οποιαδήποτε κατηγορία ερμηνείας. Εξαρτάται από ποια οπτική θα το δεις, κι αν κάτι εμπνεύσει έστω και έναν άνθρωπο, τότε είναι βεβαίως θετικό όλο αυτό. Αισθάνομαι προνομιούχος που καθοδηγήθηκα από την κοινότητα των κωφών. Είναι ένα μάθημα αυτό για τη βιομηχανία. Δεν είμαστε ακόμα «εκεί» και ίσως δεν θα φτάσουμε ποτέ, ίσως πάντα να υπάρχουν τρόποι για να γίνονται τα πράγματα καλύτερα, αλλά κάνουμε ένα βήμα μπροστά». Τέλος μηνύματος.
O Λέσλι Όντομ τζούνιορ, υποψήφιος για την ερμηνεία του στο «Μια Νύχτα στο Μαϊάμι», σκηνοθετικό ντεμπούτο της οσκαρούχας για την ερμηνεία της στο «Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει» του Μπάρι Τζένκινς, λέει πως «για περισσότερα από 5 χρόνια προσπαθεί να αποτελέσει μέρος αυτής της βιομηχανίας και τα καταφέρνει τώρα» ευχαριστώντας ιδιαίτερα τη Ρετζίνα Κινγκ που είδε σε εκείνον κάτι που μέχρι στιγμής ο Όντομ Tζούνιορ δεν μπόρεσε να δει. «Αν ήταν στο χέρι μου, δεν θα ήμουν σε αυτή τη ταινία. Αλλά ευτυχώς δεν ήταν στο χέρι μου». Παράλληλα είναι υποψήφιος και στην κατηγορία καλύτερου τραγουδιού για το «Speak Now» για την ίδια ταινία. Διπλή χαρά.
Δεύτερη φορά (!) υποψηφια η Κάρεϊ Μάλινγκαν για το «Promising Young Woman» της Έμεραλντ Φενέλ μια δεκαετία μετά το «An Education», δηλώνει «ευτυχισμένη και ενθουσιασμένη που βρίσκεται υποψήφια σε μια κατηγορία με αξιόλογες συνυποψήφιες» για μια ιστορία που σημαίνει πάρα πολλά για εκείνη και παραδέχεται πως τα χρωστάει όλα στην ατρόμητη, αστεία, τολμηρή φίλη της, Έμεραλντ Φένελ.
Ο τεράστιος Άντονι Χόπκινς που βρέθηκε υποψήφιος για το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου για τον «Πατέρα» του Φλόριαν Ζέλερ, με συγκινητικό τρόπο ευχαριστεί τον σκηνοθέτη του που «εμπιστεύτηκε έναν ηλικωμένο άντρα για αυτή την απίστευτη ευκαιρία να δουλέψει μαζί του και με ένα εξαιρετικό καστ».
H για πρώτη φορά υποψήφια για Όσκαρ, Αμάντα Σέιφριντ -εδώ στη κατηγορία του Β’ Γυναικείου Ρόλου για το «Μανκ» του Ντέιβιντ Φίντσερ λέει πολλά κι ενδιαφέροντα για αυτή της τη «νίκη»: «Αυτή η ταινία ήταν ένα σημείο που σήμανε την αλλαγή για μένα ως ηθοποιό. Το να δουλεύεις σε μια ταινία με τον Ντέιβιντ Φίντσερ ήταν μια μεγάλη υπόθεση. Όταν βρίσκεσαι και υποψήφια για τη δουλειά σου, σημαίνει τόσα πολλά και δεν ξέρεις τι να περιμένεις από αυτό. […] Δούλευα αδιάκοπα και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Είχα την ευκαιρία να δουλέψω με δεκάδες και υπέροχους ανθρώπους, αλλά πάντα υπάρχει ένας κόσμος όπου υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες, και ο Φίντσερ αλήθεια με βοήθησε. Με εμπιστεύτηκε για τον ρόλο αυτό, ήταν μια πρόκληση και ήταν μεγάλο δώρο. Αλήθεια αισθάνομαι περηφάνεια για τη δουλειά μου. Και τώρα θα γιορτάσω την υποψηφιότητά μου, γιατί ειναι μια όμορφη εξέλιξη, και ειδικά όταν μπαίνεις σε καταστάσεις χωρίς προσδοκίες, αλήθεια αξίζεις μια επιβράβευση».
Η Κλόι Τζάο, που έγινε η πρώτη Ασιάτισσα σκηνοθέτις που βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα, και αν καταφέρει να κερδίσει και το Όσκαρ θα γίνει μόλις η δεύτερη μετά την Κάθριν Μπίγκελοου, είδε το «Nomadland», υποψήφιο για 6 βραβεία σε βασικές κατηγορίες. «Είμαι ενθουσιασμένη για τις υποψηφιότητές μας. Είμαι ευγνώμων που έκανα αυτό το ταξίδι με αυτή την ταλαντούχα ομάδα δημιουργών και που τόσο υπέροχοι άνθρωποι γενναία μοιράστηκαν τις ιστορίες τους, μαζί μας. Ευχαριστώ την Ακαδημία που αναγνώρισαν αυτή τη ταινία, γιατί είναι πολύ κοντά στην καρδιά μου».
Η Έμεραλντ Φένελ με το «Promising Young Woman» είδε την ταινία υποψήφια για 6 βραβεία Όσκαρ, και την ίδια με 3 προσωπικές υποψηφιότητες (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου Σεναρίου), αλλά ας καταγραφεί ως φετινή νίκη η συνυποψηφιότητά της με την Κλόι Τζάο στη κατηγορία της Σκηνοθεσίας. Η ίδια σαφώς ενθουσιασμένη για την πορεία της ταινίας της, δηλώνει πως «υπάρχουν μερικές απίστευτες γυναίκες δημιουργοί αυτή τη χρονιά. Δεν είχα τον χρόνο να το διαχειριστώ. Αλλά είναι καταπλητικό. Το ότι τόσες γυναίκες έχουν κάνει απίστευτα πράγματα εδώ και πολύ καιρό, το έκανε για μένα ευκολότερο, με διευκόλυνε και μου άνοιξε δρόμους να δω πως μπορείς να κάνεις ταινίες, χρηματοδοτώντας τες μόνος σου. Έχω επωφεληθεί από την δουλειά τους». Η ταινία, μια ιστορία χαμηλού προϋπολογισμού με 23 μέρες γυρισμάτων με μια πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτιδα δεν ήταν εύκολο πράγμα. Κι όμως έφτασε να είναι μια από τις ταινίες της χρονιάς, και καρπώθηκε 6 άξιες υποψηφιότητες, με την Φενέλ να χαρακτηρίζει την Μάλινγκαν, «το καλύτερο άτομο στον κόσμο όλο», λέγοντας πως εκείνη είναι όλη η ταινία.
Ο ήδη βραβευμένος για την ερμηνεία του στην «Πιο Σκοτεινή Ώρα», Γκάρι Όλντμαν βρίσκεται και πάλι υποψήφιος για το «Μανκ», που συγκέντρωσε 10 χορταστικές υποψηφιότητες. «Μετά από μια ιδιαίτερα αγχωτική χρονιά με τη πανδημία, υπάρχει ένα είδος άνεσης και επιβεβαίωσης να ξέρουμε οτι μπορούμε να απευθυνθούμε σε σημαντικές πατροπαράδοτες συνήθειες, και στη βιομηαχνία μας δεν υπάρχει τίποτα πιο παραδοσιακό από τα Όσκαρ, που μας αποδεικνύουν οτι η κανονικότητα εξακολουθεί να υπάρχει. Για μένα είναι ιδιαίτερη τιμή και νιώθω περήφανος για την τρίτη μου υποψηφιότητα, να αναγνωρίζεται η δουλειά μου δίπλα σε αυτούς του υπέροχους καλλιτέχνες». Μεγάλος Όλντμαν, ξανά.
O Σάκα Κινγκ, σχεδόν πρωτοεμφανιζόμενος με το «Judas and the Black Messiah» που συγκέντρωσε 6 υποψηφιότητες (ο ίδιος με διπλή για Καλύτερη Ταινία και Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο) παραδέχεται πως ήταν ένα τρελό πρωϊνό με άπειρα μηνύματα και τηλεφωνήματα, κάτι που δε συμβαίνει καθόλου συχνά, και το απήλαυσε πολύ. Ο ίδιος τονίζει πως ο λόγος που έκανε την ταινία ήταν ο Φρεντ Χάμπτον και ο τρόπος που η Ακαδημία είδε την ταινία και έκανε το όνομά του να ακουστεί πιο δυνατά ήταν από μόνο του μια νίκη μεγάλη.
H Γιου-Ζανγκ Γιούν, η γιαγιά από το γλυκό «Minari», πρώτη φορά υποψήφια, εδώ για Β’ Γυναικείο Ρόλο, λέει πως «ούτε στα όνειρά της δεν μπορούσε να φανταστεί πως μια ηθοποιός από την Κορέα θα μπορούσε να φτάσει υποψήφια για Όσκαρ, και πόσω μάλλον εγώ». Μια ταινία που φτιάχτηκε με αγάπη, πως θα μπορούσε αυτή η αγάπη να μη γυρίσει πίσω;
Ο Άαρον Σόρκιν είδε εαυτόν να μη μπαίνει στην κατηγορία καλύτερης σκηνοθεσίας αλλά σε εκείνη του πρωτότυπου σεναρίου για τη «Δίκη των 7 του Σικάγου» και έχει δυο λογια να πει. Όχι για την πεντάδα της σκηνοθεσίας. «Δεν είναι εύκολο να το λέω ως συγγραφέας αυτό, αλλά αρχίζω να πιστεύω πως οι ερμηνείες του καστ έχει να κάνει με την ποιότητα της ταινίας. Το οτι βρισκόμαστε εδώ είναι μια νίκη της συνεργασίας. […] Το προσχέδιο μου δεν ήταν καλό, ήταν σαν μια δραματοποιημένη σελίδα από την Wikipedia. Έπρεπε να αποφασίσω πως θα είναι η ταινία, δεν θα ήταν σίγουρα μια άσκηση στη νοσταλγία, […] και τελικά είχαμε τρεις ιστορίες -ένα δικαστικό δράμα, μια εξέλιξη της πορείας από μια ειρηνική διαμαρτυρία και την τρίτη ιστορία, την πιο προσωπική. Πέρασα 12 με 13 χρόνια για να ξαναγράψω το σενάριο». Και μάλλον, πέτυχε.
Η Βανέσα Κέρμπι έδωσε μια εκπληκτική ερμηνεία σε μια από τις πιο «δυνατές» στιγμές της φετινής χρονιάς. Τα «Θραύσματα μιας Γυναίκας» του Κορνέλ Μουντρούτσο, που βρήκε στέγη στο Netflix ήταν ένα δυσβάσταχτο κρυφοκοίταγμα στη σχέση ενός ζευγαριού με μια εγκυμοσύνη που θα ορίσει την ίδια τους τη ζωή. «Αλήθεια ήταν ένα σκληρό μικρό φιλμ για μια γυναίκα που χάνει το παιδί της. Νόμιζα οτι ήταν μια γυναικεία ιστορία που έπρεπε να ειπωθεί. Έκανα έρευνα και είδα πως αυτό συμβαίνει σε μια στις τέσσερις εγκυμοσύνες. […] Ήταν τιμητικό, προνόμιο που υπήρξα μέρος αυτής της γέννας. Είναι μια κοινή εμπειρία αυτό και μας ενώνει με τον θάνατο. Ήταν ένα δώρο σαν ηθοποιός που είμαι».
Λι ΆιζακΤσανγκ. Δεν ξέραμε το όνομά του. Και χαιρόμαστε που το μαθαίνουμε. Υποψήφιος ως σκηνοθέτης για το τρυφερό «Minari» και φαίνεται να αγαπάει την Ακαδημία και καταλαβαίνει γιατί οι απονομές στα Όσκαρ είναι γεμάτες ευχαριστώ: «Νοιώθω ιδιαίτερα ευγνώμων σε όλη την οικογένεια του καστ και του συνεργείου, αλλά πιο πολύ ευχαριστώ τη μαμά, τον μπαμπά και την αδερφή μου, που γέμισαν αυτό το μικρό βανάκι στο Αρκάνσας, εκεί που ξεκινήσαμε, τη γυναίκα και την κόρη μου, που είναι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μου, αλλά είμαι ευλογημένος που το «μινάρι» που φύτεψε η γιαγιά μου φύτρωσε και μεγαλώνει».
Βραβευμένη προχθές με Γκράμι καλύτερου τραγουδιού, η H.E.R. κρδίσει την πρώτη της υποψηφιότητα για καλύτερο τραγούδι για την ταινία «Judas and the Black Messiah». «Αρκετοί μου λένε πως κάτι τέτοιο -σσ. η βράβευση στα Γκράμι και η υποψηφιότητα στα Όσκαρ- δεν συμβαίνει», αλλά η ίδια αισθάνεται ιδιαίτερα περήφανη που εκπροσωπεί την Ασιατική καταγωγή της αλλά και τη μαύρη κουλτούρα. Χωρίς να έχει ηχογραφήσει ακόμα τον πρώτο της δίσκο, αυτή είναι η μεγαλύτερη πόρτα που μπόρεσε να της ανοίξει.
Τον γνωρίζουμε -κάποιοι όχι- για τηλεοπτικές δουλειές όχι πρώτης γραμμής, μα ο Πολ Ράσι έδωσε μια ερμηνεία πραγματικά πρώτης γραμμής, στον «Ήχο από Μετάλλο», και για πολλούς θεωρείται φαοβρί για τη νίκη. «Πανέμορφο συναίσθημα, τιμή, ευλογία», μοιάζει ο Ράσι να μην το πιστεύει. «Ήξερα όταν γυρίζαμως πως όλο αυτό γινόταν με πολλύ αγαπη. Εν αρχή ην οσκηνοθέτης. Ήξερα οτι κάναμε κάτι πολύ σημαντικό, το ένιωθα. […] Όλη η ζωή μου ήταν κάπως έτσι, παίζεις, σε χειροκροτάνε, φεύγεις, πας σπίτι και πίνεις μια μπύρα. Αλλά όχι αυτό δεν το περίμενα. Ελπίζω πως αυτή η ταινία θα ανοίξει πόρτες για περισσότερους κωφούς ηθοποιούς και περισσότερες ιστορίες να μπορούν να ειπωθούν, και χαίρομαι που είμαι μέρος αυτού».
Πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, να βλέπεις τη ταινία σου με 6 υποψηφιότητες (και για Καλύτερη Ταινία) και εσένα για Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο. Ο Ντάριους Μάρντερ του «Ήχου από Μέταλλο» μπορεί να νιώθει ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου απο χθες το πρωί. Αλλά τυχερός με δουλειά, διαφορετικός τυχερός. «Ο «Ήχος από Μέταλλο» έγινε από μια ομάδα καλλιτεχνών που έβαλαν τη καρδιά τους σε αυτή την ταινία. Ήταν ατόφιο καλλιτεχνικό πάθος». Λιτός και με πολλή αγάπη.
To «Time», το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ της Γκάρετ Μπράντλεϊ για την Fox Rich και της προσπάθειάς της να αθωώσει τον σύζυγό της, που εκτίει ποινή 60 χρόνων είναι ένα πράγμα συγκλονιστικό. Η σκηνοθέτιδα έμεινε άφωνη με το άκουσμα της υποψηφιότητας και βλέπει το «Time» ως μια γιορτή της δύναμης της αγάπης.
Από την άλλη, ο Κεμπ Πάουερς αισθάνεται την υποψηφιότητα του στην κατηγορία του Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου για το «Μια Νύχτα στο Μαϊάμι» μια «σουρεαλιστική στιγμή» γιατί πίστευε όσο το έγραφε μια αμφιβολία για το πως αυτή η ιστορία θα φτάσει στο κοινό, πως θα την αντιληφθεί. Αλλά τα πράγματα μερικές φορές μοιάζουν ευκολότερα απ’ ότι φαίνονται. Και βαίνουν καλώς.
Οι Τρεντ Ρέζνορ και Άτικους Ρος που πέτυχαν διπλή υποψηφιότητα (μια για το «Μανκ» και μια μαζί με τον Ζαν Μπατίστ για το «Soul», ήδη βραβευμένοι το 2011 για το «The Social Network», πάλι σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Φίντσερ, μονάχα ενθουσιασμένοι θα μπορούσαν να είναι: «Έχοντας ήδη περάσει από αυτή τη διαδικασία, είναι εντυπωσιακό να αναγνωρίζεσαι από τον δικό σου κλάδο. Είμαστε περήφανοι για το έργο μας και το εύρος αυτού. Δεν ξέραμε οτι θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό, να πάμε από το ένα άκρο στο άλλο. Νιώσαμε υπέρχοα που κάναμε τελικά, καλή δουλειά. Αλλά είναι πάντα ωραίο να το ακούμε από τους άλλους, κάτι τέτοιο, και είμαστε ευγνώμονες. Είναι κολακευτικό όλο αυτό».
Ένας από τους μεγάλους νικητές των χθεσινών υποψηφιοτήτων είναι ξεκάθαρα ο Τόμας Βίντερμπεργκ που είδε το όνομά του υποψήφιο τόσο για το βραβείο Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, αλλά και Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Ο ίδιος πριν φορέσει το κοστούμι του και πριν προβάρει τον λόγο του, γιατί μάλλον θα κερδίσει το ξενόγλωσσο Όσκαρ, δηλώνει πως: «έκανα κάποιες ταινίες τα τελευταία χρόνια, αλλά καμία δεν σήμαινε τόσα πολλά, όσο το «Another Round». Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι όπως αυτό, σημασία έχει να βρίσκεσαι με συνεργάτες που είναι και φίλοι σου. Ο Μαντς Μίκελσεν, ο συν-σεναριογράφος μου ο Τομπάιας, η Στούρλα, η φωτογράφος μου, οι παραγωγοί μου από την Zentropa και όλα τα ταλέντα που βρέθηκαν πίσω από τις κάμερες, ήταν όλοι εκεί σε αυτό το ταξίδι».
Τέλος, η Μαρία Μπακάλοβα, η μεγάλη έκπληξη της φετινής χρονιάς με τη συμμετοχή στο «Μπόρατ 2» κατάφερε να στρέψει πάνω της τα βλέμματα και να τη φέρει μέχρι την κατηγορία του Β’ Γυναικείου Ρόλου και να τη χρίσει μεγάλο φαβορί. Η ίδια έμαθε το νέο της υποψηφιότητας στο Λονδίνο όπου βρίσκεται για τα γυρίσματα της νέας ταινίας του Τζουντ Άπατοου, «The Bubble», μια κωμωδία για τη πανδημία, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Στη μέση μιας σκηνής, ο Άπατοου σταμάτησε το γύρισμα και η Μπακάλοβα τρομαγμένη ρώτησε αν έκανε κάτι λάθος, για να της ανακοινώσουν οτι βρέθηκε υποψήφια για Όσκαρ. «Άρχισα να τρέμω και έχασα το μυαλό μου για μερικά λεπτά», και ο Πέντρο Πασκάλ τουίταρε την ίδια με τη λεζάντα «Τη στιγμή που η παρτενέρ σου στη σκηνή μόλις ανακοινώνεται πως είναι υποψήφια για Όσκαρ».
Η ίδια δηλώνει σοκαρισμένη: «Δεν μπορώ να πιστέχω οτι συμβαίνει. Είναι η καλύτερη από τις καλύτερες των καλύτερων ημερών της ζωής μου. […] Είμαι σε γύρισμα και ο Τζουντ με ρώτησε το πρωί αν θέλω να δω την τελετή με τις ανακοινώσεις των υποψηφιοτήτων και του απάντησα οτι είμαι ενθουσιασμένη αλλά δε θέλω να φανώ άπληστη και του είπα «πάμε για γύρισμα». Κάπου στη μέση των γυρισμάτων, μου το ανακοίνωσε ο Τζουντ», ενώ σημείωσε πως «ο Σάσα Μπάρον Κόεν αξίζει όλα τα βραβεία του κόσμου, γιατί είναι ένας ήρωας», φτάνοντας στο σημείο να αφιερώσει την υποψηφιότητά της σε εκείνον λέγοντας πως «η υποψηφιότητα μου είναι για εκείνον, με καθοδήγησε καθ’ όλη τη διάρκεια και θα έκανα τίποτα αν δεν ήταν αυτός εκεί για να με υποστηρίζει». Σοκ και μια αγκαλιά για τη Μαρία Μπακάλοβα.
Χαμένοι, ηττημένοι, νικητές, θα το μάθουμε σύντομα. Οι πρώτες αυτές εκδηλώσεις χαράς είναι οτι πρέπει για το σήμερα και το αύριο, και δε μένει παρά να ευχηθούμε καλή επιτυχία σε όλους.
