Το ΣΙΝΕΜΑ / cinemagazine.gr ταξιδεύει στις Κάννες με την AEGEAN και σας υπόσχεται καθημερινές ανταποποκρίσεις. Το 74o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών διεξάγεται μεταξύ 6 – 17 Ιουλίου 2021.
«Annette» του Λεός Καράξ (Διαγωνιστικό, Ταινία Έναρξης)
Μετά από χρόνια καθυστερήσεων, το πολύπαθο πρότζεκτ του enfant terrible της Γαλλίας ανοίγει το Φεστιβάλ Καννών και θέλει να σας πει ένα μεγάλο κινηματογραφικό τραγούδι. Το ζευγάρι των Ντράιβερ – Κοτιγιάρ καταθέτει μελωδικά πάθη, οι Sparks – που υπογράφουν την μουσική – υπόσχονται ένα μιούζικαλ που δεν θα μοιάζει με τίποτα από όσα έχουμε ακούσει/δει και ο Καράξ στις πρώτες εικόνες παρουσιάζει μία υπερρεαλιστική φαντασμαγορία. Όπως είπε και ο Τιερί Φρεμό, «κάθε ταινία του Καράξ είναι γεγονός». Η λέξη ανυπομονησία είναι σχήμα λιτότητας. Πάνος Γκένας
«The Story of My Wife» της Ίλντικο Ενιέντι (Διαγωνιστικό)
Τέσσερα χρόνια μετά την Χρυσή Άρκτο με την «Ψυχή και το Σώμα», η ακριβοθώρητη Ίλντικο Ενιέντι επιστρέφει -ταχύτερα- με ένα ερωτικό δράμα και μια παράτολμη ιδέα που θέλει έναν ναυτικό να βάζει στοίχημα πως θα παντρευτεί την πρώτη γυναίκα που θα μπει στο μπαρ όπου τα πίνει. Αργότερα καταλήγει σε ένα ερωτικό τρίγωνο που θα σκανδαλίσει την Λέα Σεϊντού, τον Λουί Γκαρέλ και τον Γκις Νάμπερ, που κρατούν τους πρώτους ρόλους. Χρήστος Πολίτης
«The Velvet Underground» του Τοντ Χέινς (Εκτός Διαγωνιστικού)
Λυπούμαστε ίσως αν στεναχωρήσουμε κάποιους, όμως ούτε ο Ίγκι, ούτε ο Μπόουι, ούτε ο Φέρι κι οι Roxy Music. Όταν στις 12 Μαρτίου του 1967 οι VU έβγαλαν τον πρώτο τους δίσκο, το επόμενο πρωί 100 χιλιάδες νεαροί έκαναν μπάντα. Ένα από τα πέντε επιδραστικότερα σχήματα της ιστορίας της ποπ του 20ού αιώνα, το παιδί των Λου Ριντ και Τζον Κέιλ, το προστατευόμενο του Άντι Γουόρχολ στο The Factory βεβαίως-βεβαίως, το συγκρότημα που ανέμειξε την ποπ με την ποίηση, το attitude με την αβαν γκαρντ, την Νέα Υόρκη με κάθε γωνιά του μουσικού κόσμου, το όχημα του αιώνιου φαντάσματος της Νίκο, βρήκε το ντοκιμαντέρ του από τον κατάλληλο άνθρωπο – ποιον άλλον; – τον Τοντ Χέινς. Ηλίας Δημόπουλος
«Ahed’s Knee» του Ναντάβ Λαπίντ (Διαγωνιστικό)
Μετά την Χρυσή Άρκτο («Συνώνυμα»), έρχεται η ώρα για Χρυσό Φοίνικα; Δύο χρόνια μετά τον θρίαμβο στο Βερολίνο, ο Ναντάβ Λαπίντ ντεμπουτάρει στο Διαγωνιστικό των Καννών με άλλη μία ταινία που εξετάζει τους δεσμούς του ατόμου με την πατρίδα, την ιδεολογία, την διανόηση και το παρελθόν. Ένας δημοφιλής σκηνοθέτης του Ισραήλ παρουσιάζει την ταινία του και σύντομα οι αντιδράσεις κλιμακώνονται σε θέματα που εμπίπτουν στην ελευθερία του λόγου και την δημοκρατία. Το λες και αυτοβιογραφικό. Πάνος Γκένας
«Titane» της Ζουλιά Ντικουρνό (Επίσημο Διαγωνιστικό)
Πρώτη φορά που διεκδικεί τον Χρυσό Φοίνικα, η Ντικουρνό κινείται σε παρόμοιους δρόμους με εκείνους του «Raw» (Ωμότητες) που είχε σοκάρει τις Κάννες προ πενταετίας. Ένας νεαρός βρίσκεται χτυπημένος σε ένα αεροδρόμιο και ένας άνδρας αναγνωρίζει στο πρόσωπό του τον χαμένο του γιο. Κι εκεί είναι που ξεκινά το ξέφρενο πανηγύρι που μπλέκει την πρόκληση, την βία και τον έρωτα σε ένα ανεξέλεγκτο κυνηγητό όπου κανείς δε ξεχωρίζει τον θύτη και το θύμα, σε μια ιστορία που (μάλλον) λίγα σου δίνει, πολλά καταλαβαίνεις. Ή το αντίθετο. Χρήστος Πολίτης
«A Hero» του Ασγκάρ Φαρχαντί (Διαγωνιστικό)
Στη λίστα των μεγάλων προσδοκιών της χρονιάς και των Καννών, ίσως και στην κορυφή τους, στρογγυλοκάθεται η επάνοδος του 49χρονου Ιρανού. Που έχει στο ενεργητικό του ένα (αδιάκοπο) σερί, στο οποίο να φανταστεί κανείς «Το Παρελθόν» και το «Το Ξέρουν Όλοι» λογίζονται στραβοπατήματα (όχι από τον υπογράφοντα). Ο Ραχίμ είναι φυλακισμένος για ένα χρέος που δεν μπόρεσε να πληρώσει και στην διάρκεια μιας άδειας προσπαθεί να πείσει τον δανειοδότη του να αποσύρει την καταγγελία έναντι αντιτίμου. Όμως τότε κάτι θα πάει στραβά. Και τότε περιμένουμε κι εμείς, πως και πως είναι αλήθεια, να αστράψει για μια ακόμη φορά το ανεπανάληπτο υπαρξιακό σασπένς αυτού του σύγχρονου κινηματογραφικού μαέστρου. Ηλίας Δημόπουλος
«Το Νησί του Μπέργκμαν» (Bergman Island) της Μία Χάνσεν-Λαβ (Διαγωνιστικό)
Η Μία Χάνσεν-Λαβ βρίσκει επιτέλους θέση στο Διαγωνιστικό των Καννών με τις ευλογίες του… Ίνγκμαρ Μπέργκμαν! Γυρισμένη στο νησί όπου έζησε ο Μπέργκμαν και γύρισε μερικά από τα αριστουργήματά του, η Χάνσεν-Λαβ εμπνέεται από την επίσκεψή της στο Φορέ μαζί με τον σύντροφό της, τον σκηνοθέτη Ολιβιέ Ασαγιάς, και κινηματογραφεί τις ρωγμές της σχέσης των Βίκι Κριπς – Τιμ Ροθ σαν ένα νέο κεφάλαιο από το «Σκηνές από ένα Γάμο». Πάνος Γκένας
«In Front of Your Face» του Χονγκ Σανγκ-σου (Πρεμιέρες Καννών)
9 φορές στις Κάννες, 6 φορές στο Βερολίνο και 2 στη Βενετία, ο πλέον παραγωγικός Κορεάτης δίνει από το 2008 μέχρι και σήμερα, από 1 μέχρι 3 (!) ταινίες την ίδια χρονιά. Φέτος έρχεται στις Κάννες για να παρουσιάσει τη νέα του ταινία για μια γυναίκα που κρύβει ένα μυστικό, μέχρι που θα συναντήσει ένα καινούργιο πιθανό συνεργάτη της. Χρήστος Πολίτης
«The Cow» της Άντρεα Άρνολντ (Πρεμιέρες Καννών)
Η μοναδική στιγμή στην οποία θα γράψεις την ακόλουθη φράση – και θα την εννοείς: «Το λαγωνικό των φεστιβάλ, η 3+1 (!) φορές νικήτρια στις Κάννες, η οσκαρούχος σκηνοθέτις του «Fish Tank», του «Red Road» και του «American Honey» και μια από τις αξιολογότερες γυναικείες φωνές, προτού η φράση αποσυνδεθεί από την καλλιτεχνική της βαρύτητα, φτιάχνει ένα ντοκιμαντέρ – το πρώτο της και το δουλεύει 6 χρόνια – για την Λούμα, την αγελάδα της». Μου. Ηλίας Δημόπουλος
«Memoria» του Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν (Διαγωνιστικό)
«Υπάρχει κάτι που με έφερε εδώ, δεν είμαι ακόμη σίγουρος τί είναι αυτό. Είναι ένας προσωπικός σεισμός, μια αθόρυβη τρέλα» είχε δηλώσει ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα Ταϊλανδός σκηνοθέτης Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν («Ο Θείος Μπούνμι Θυμάται τις Προηγούμενες Ζωές του») για τη νέα ταινία του «Memoria». Γυρισμένο στην ορεινή Κολομβία, η πρώτη ταινία που γυρίζει ο Βιρασετάκουν μακριά από την χώρα του, τον επιστρέφει στις εσωτερικές αναζητήσεις που γεφυρώνουν ποιητικά το παρελθόν με το παρόν και έχει την Τίλντα Σουίντον ως εγγύηση στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πάνος Γκένας
«The Tsugua Diaries» του Μιγκέλ Γκόμεζ (Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών)
Από τους πιο ιδιαίτερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Μιγκέλ Γκόμεζ μετά το «Tabu» (Χαμένος Παράδεισος) και την -υπέροχη- τριλογία με τις «Αραβικές Νύχτες» συμμετέχει στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών με το «Diarios de Otsoga», ένα χωρίς γκάζια road movie και θέμα μια παρέα τριών φίλων που αποφασίζουν να χτίσουν έναν κήπο για πεταλούδες. Μόνο που υπάρχουν κι άλλοι με την ίδια ιδέα. Παράτολμο ή όχι, σίγουρα όχι συμβατικό. Χρήστος Πολίτης
«Paris, 13th District» του Ζακ Οντιάρ (Διαγωνιστικό)
Όταν το διαμέτρημα ενός Ζακ Οντιάρ συναντά την Σελίν Σιαμά, στήνεις αυτί και περιμένεις. Στην ιστορία τεσσάρων νεαρών φίλων και ενίοτε εραστών, τοποθετημένη στην ιστορική αριστερή όχθη του Σικουάνα και στο Διαμέρισμα που φιλοξενεί σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό Ασιατών, Οντιάρ και Σιαμά αναμένονται διακαώς, ίσως δε και ευφλέκτως. Η ταινία γυρίστηκε μέσα στην πανδημία και περηφανεύεται ένα καστ που περιλαμβάνει από την Τζένι Μπεθ των Savages και τη Νοεμί Μερλάν («Το Πορτρέτο μιας Γυναίκας που Φλέγεται»), ως τους πρωτάρηδες Λουσί Ζανγκ και Μακιτά Σαμπά. Ηλίας Δημόπουλος
«Benedetta» του Πολ Βερχόφεν (Διαγωνιστικό)
Μετά από ένα σύνθετο, «στρεβλό» δράμα όπως το «Elle» τι επιλέγεις για συνέχεια; Ο ιντριγκαδόρος Πολ Βερχόφεν βρήκε γρήγορα την απάντηση στα γαλλικά και μάλιστα στο βιβλίο «Immodest Acts: The Life Of A Lesbian Nun In Renaissance Italy» της Τζούντιθ Μπράουν. Απαγορευμένη λεσβιακή σχέση στους κόλπους μιας Μονής (sic), Βιρζινί Εφιρά – Δάφνη Πατακιά σε κολασμένους ρόλους και ένας σκηνοθέτης έτοιμος να κηρύξει (ξανά) ένα τολμηρό κινηματογραφικό ευαγγέλιο, θα σκανδαλίσουν σύντομα την Κρουαζέτ. Πάνος Γκένας
«The French Dispatch» του Γουές Άντερσον
Ο αγαπημένος μιας γενιάς που έμαθε να βρίσκει αφορμές για να λατρεύει το ιδιαίτερο και αρκούντως πρωτότυπο σινεμά του. Ευθυγραμμισμένο, στακάτο, με παρέλαση από γνωστά ονόματα, γεμάτο χρώματα και αναφορές. Χρειάζεται εισαγωγή για να μιλήσεις για τον Γουές Άντερσον; Δεύτερη (μόλις) φορά στο Επίσημο Διαγωνιστικό των Καννών, ο Τεξανός σκηνοθέτης έρχεται με το «The French Dispatch» και αφηγείται τα έργα και τις ημέρες της τελευταίας έκδοσης ενός αμερικανικού περιοδικού σε μια φανταστική γαλλική πόλη του 20ου αιώνα. Κι έχει για «εργαζόμενους» το μισό Χόλιγουντ. Χρήστος Πολίτης
«Nitram» του Τζάστιν Κερζέλ (Διαγωνιστικό)
25 χρόνια πριν, στο Πορτ Άρθουρ της Τασμανίας, ο Μάρτιν Μπράιαντ σκότωσε 35 ανθρώπους και πλήγωσε 23, στην ειδεχθέστερη πράξη «μοναχικού δολοφόνου» στην ιστορία της χώρας. Ο Τζάστιν Κερζέλ, εύλογα μάλλον, κράτησε τα γυρίσματα μυστικά, έως ότου αναπόφευκτα μαθεύτηκε και σωρεία αρνητικών σχολίων κυρίευσε τα μέσα. Ο Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς υποδύεται τον -ανώνυμο στο έργο- εγκληματία, οι Κάννες διαβλέπουν σωστά ότι η προβολή της ταινίας θα φέρει κάμποσες μέρες ταραχώδους δημοσιότητας κι εμείς μένουμε με ευγενή απορία τι έργο θα έχει φτιάξει ο εγκληματολογικά ανήσυχος δημιουργός του «Μάκβεθ» και του, συγγενούς, «Νεντ Κέλι: Ο Νο 1 Καταζητούμενος». Ηλίας Δημόπουλος
«Red Rocket» του Σον Μπέικερ (Διαγωνιστικό)
Ο «πρίγκιπας» του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, Σον Μπέικερ, επιστρέφει τέσσερα χρόνια μετά την επιτυχία του «The Florida Project» για να αναδείξει μία νέα ιστορία «λαμπερού» περιθωρίου. Ένας προαγωγός με παρελθόν σε ταινίες πορνό επιστρέφει στην γενέτειρά του, η γνωριμία, όμως, με μία νεαρή κοπέλα θα του ξυπνήσει παλιές συνήθειες. Σινεμά που φιλτράρει με ευαισθησία τον σκληρό ρεαλισμό, το «Red Rocket» που έχει ήδη τις ευλογίες της ανήσυχης Α24 βάζει στόχο ένα από τα μεγάλα βραβεία των Καννών. Πάνος Γκένας
«The Worst Person in the World» του Γιόακιμ Τρίερ (Διαγωνιστικό)
Άξια φωνή μιας νέας γενιάς νορβηγικού σινεμά, ο Γιόακιμ Τρίερ είχε ταράξει τα νερά μια δεκαετία πριν με το «Όσλο, 31 Αυγούστου» όταν συμμετείχε στο Ένα Κάποιο Βλέμμα. Τώρα επιστρέφει έξι χρόνια μετά το άνισο «Louder Than Bombs» για να διεκδικήσει εκ νέου τον Χρυσό Φοίνικα με ένα -σχεδόν κωμικό- δράμα γραμμένο από τον ίδιο και τον -μόνιμο συνεργάτη του- Εσκίλ Βογκτ (έχει και ο ίδιος ταινία φέτος στις Κάννες, το «The Innocents») για μια γυναίκα που εκεί που πιστεύει πως έχε φτάσει σε ένα υπαρξιακό τέλμα, γνωρίζει έναν νεότερό της άνδρα και αναθεωρεί τα πάντα στη ζωή της. Χρήστος Πολίτης
«Tre Piani» του Νάνι Μορέτι (Διαγωνιστικό)
Φεστιβαλικά μιλώντας ο Νάνι Μορέτι είναι ιερή αγελάδα των τελευταίων 40+ ετών, ιερό τέρας κριτικών τύπου Cahiers du Cinema, ιερό πρόσωπο εθνικών βραβείων (Ντονατέλο δεν πρέπει να ξέρει πόσα έχει) και ιερή μνήμη για εμάς εδώ στο ΣΙΝΕΜΑ από την εποχή του «Αγαπημένο μου Ημερολόγιο». Με απλά λόγια, we go back. Πλέον είναι πιο ακριβοθώρητος (4 ταινίες σε 20 χρόνια), όμως τούτο το γύρισε από την άνοιξη του 2019 και τώρα φτάνει σε μας. Πρόκειται για την ιστορία τριών οικογενειών που μένουν σε τρεις ορόφους της ίδιας πολυκατοικίας και είναι η πρώτη ταινία στην φιλμογραφία του που δεν βασίζεται σε ιδέα ή διασκευή δικής του εμπνεύσεως. Ηλίας Δημόπουλος
«The Souvenir Part II» της Τζοάνα Χογκ (Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών)
Ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά αναμνηστικά του 2019 επιστρέφει με δεύτερο μέρος. Ανασυνθέτοντας σινεφιλικά την ‘80s μνήμη, η Χογκ τοποθετεί στο κέντρο του κάδρου της την Όνορ Σουίντον-Μπερν και παρακολουθεί την κινηματογραφική της εκπαίδευση, αυτή τη φορά με συμπρωταγωνιστές το γοητευτικό δίδυμο των Χάρις Ντίκινσον και Τζο Άλγουιν. Ένα κινηματογραφικό πορτρέτο για μία σκηνοθέτιδα που αναζητά την δική της φωνή, ό,τι πρέπει δηλαδή για το σπουδαιότερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ του κόσμου. Πάνος Γκένας
«Drive My Car» του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι (Διαγωνιστικό)
Σαν μια ασιατική ανάγνωση του οσκαρικού «Σοφέρ της Κυρίας Νταίζη», η νέα 3ωρη ταινία του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι -που δανείζεται τον τίτλο από τραγούδι των Beatles- έρχεται τρία χρόνια μετά την «Διπλή Ζωή της Ασάκο». Ο πλήρως παραγωγικός συνήθης ύποπτος των φεστιβάλ -φέτος βραβεύτηκε στο Βερολίνο με το Μεγάλο Βραβείο για το «Wheel of Fortune and Fantasy»- αφηγείται την ιστορία ενός ηλικιωμένου χήρου που θα βρει στο πρόσωπο ενός 20χρονου κοριτσιού κάτι παραπάνω από μια απλή οδηγό. Χρήστος Πολίτης
«Vortex» του Γκασπάρ Νοέ (Πρεμιέρες Καννών)
Δεν είναι που ξεκινά από το ολόδροσο «η ζωή είναι ένα σύντομο πάρτι που γρήγορα θα ξεχαστεί», ούτε που ο Νοέ και το πάρτι, ειδικά μετά το «Climax» (αλλά και γενικά αν το δεις ευρύτερα), είναι σύμφυτες έννοιες. Είναι που στους ρόλους ενός ζευγαριού στα νύχια της άνοιας παντρεύονται ιδιοφυώς (ως σύλληψη) το giallo και η Γαλλία μετά τον Μάη του ’68. Ντάριο Αρτζέντο (απίστευτο ακούγεται) και Φρανσουάζ Λεμπρούν (η ιέρεια του Ουστάς στο «Η Μαμά και η Πουτανα») είναι το καστ που σκέφτηκε ο Αργεντίνος. Τα λόγια περιττεύουν, όχι όμως και η περιέργεια. Ηλίας Δημόπουλος
«Απάτη» (Deception) του Αρνό Ντεπλεσάν (Πρεμιέρες Καννών)
Δηλωμένο πάθος του Γάλλου δημιουργού, η κινηματογραφική μεταφορά της «Απάτης» του Φίλιπ Ροθ φέρνει ξανά τον Αρνό Ντεπλεσάν στις Κάννες και χαρίζει στην Λέα Σεϊντού άλλη μία πρεμιέρα στο φετινό Φεστιβάλ. Η ταινία που αφηγείται «την ζωή δύο ανθρώπων παγιδευμένων στο γραφείο ενός συγγραφέα» πραγματεύεται έναν γνώριμο εγκλεισμό, και γυρίστηκε με άκρα μυστικότητα εν μέσω πανδημίας, δείγμα της ανυπομονησίας του σκηνοθέτη να ζωντανέψει τις σελίδες του Ροθ (ο οποίος έχει σταθεί σχετικα ατυχής στις κινηματογραφικές αναγνώσεις του έργου του). Πάνος Γκένας
«After Yang» του kogonada (Ένα Κάποιο Βλέμμα)
Με το «Colombus», την πρώτη του ταινία το 2017, ο kogonada είχε τρυπώσει μέχρι το Σάντανς. Προγενέστερα είχε ήδη φανερώσει την αγάπη του για το σινεμά με δημοφιλή video essays και κείμενά του σε Sight and Sound και Criterion. Τώρα διαγωνίζεται στο Ένα Κάποιο Βλέμμα με το «After Yang», ένα φουτουριστικό δράμα όπου μια οικογένεια θα πρέπει να επαναδιαπραγματευεί όσα ξέρει για την αγάπη και την απώλεια, όταν η τεχνητής νοημοσύνης υπηρεσία τους καταρρέει. Χρήστος Πολίτης
«Where Is Anne Frank?» του Άρι Φόλμαν (Εκτός Διαγωνιστικού)
Ο Άρι Φόλμαν του πολιτικού, όσο και προσωπικού, animation «Βαλς με τον Μπασίρ» και του τριπαριστού «The Congress» με την Ρόμπιν Ράιτ, ένας από τους αγαπημένους σκηνοθέτες των Νυχτών Πρεμιέρας, επιστρέφει στις Κάννες και ξεφυλλίζει το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ στην οθόνη με σκοπό να διατηρήσει τη «μνήμη ζωντανή για τις νέες γενιές». Βασισμένος στο graphic novel που κυκλοφόρησε ο ίδιος σε συνεργασία με τον Νταβίντ Πολόνσκι και συνδυάζοντας stop motion τεχνική με μαριονέτες, ο Φόλμαν αναβιώνει την σχέση της Άννας με την φανταστική φίλη της, Κίττι και υπόσχεται μία ξεχωριστή ανάγνωση, μικτής τεχνικής και γνήσιας συγκίνησης. Πάνος Γκένας
«France» του Μπρούνο Ντιμόν (Διαγωνιστικό)
Κινηματογραφικά μιλώντας άτακτος και ακατάτακτος, ο Μπρούνο Ντιμόν δεν διστάζει στιγμή να ταιριάξει με ό,τι πιο arty και καινοτόμο στο γαλλικό σινεμά της τελευταίας 25ετίας, αλλά και να «επιτεθεί» στην arthouse λογική που όσο τον τίμησε άλλο τόσο έτεινε να τον εγκλωβίσει. Στη νέα του δουλειά, η (καλωσορίζουμε – σε 5 ταινίες φέτος, οι τέσσερεις στις Κάννες!) Λεά Σεϊντού είναι μια δημοσιογράφος παύλα τηλεποπτική διασημότητα, που χάνει πλήρως τον έλεγχο της ζωής της μετά από σειρά συμβάντων. Σενάριο, ως είθισται, από τον αγαπημένο των Καννών δημιουργό. Ηλίας Δημόπουλος
