2 Όσκαρ από 11 υποψηφιότητες, κοντά 1.1 δις δολάρια στα παγκόσμια ταμεία, άπειρη παραφιλολογία από τα κινηματογραφικά δάνεια, μέχρι την ταξική επανάσταση. Ο «Τζόκερ» του Τοντ Φίλιπς – και του Χοακίν Φίνιξ – είναι από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες του καιρού μας, όσο πολυσυζητημένο βέβαια μπορεί να είναι κάτι σε σοσιομιντιακούς καιρούς που χρειάζονται κάθε μέρα την καυτή τους συζήτηση. Και το σίκουελ είναι από την αρχή-αρχή μια σκέψη. Τι λένε οι ιθύνοντες;
Πρακτικά, μεταξύ μας, τίποτα. Ο Τοντ Φίλιπς έχει αρνηθεί την φήμη-πρόταση των Warner και DC που τον έχουν κάνει χρυσό για να φτιάξει origin stories χαρακτήρων και, ίσως, του παλιάτσου της Γκόθαμ. Φυσικά, εν καιρώ, αυτό θα αλλάξει. Γιατί πέρα από το ατύχημα και την ανωτέρα βία, αργά ή γρήγορα θα έρθει η είδηση ότι ένα σενάριο γράφεται και όλη η ομάδα συγκεντρώνεται ξανά.
Ο Χοακίν Φίνιξ πάντως, προωθώντας το «Cmon Cmon» του Μάικ Μιλς, συγκατένευσε στις φήμες αλλά «δεν έχει ιδέα» περί του που βρίσκεται το σχέδιο. «Δηλαδή δεν έχω ιδέα. Από όταν το γυρίζαμε το σκεφτόμασταν, ξέρετε πως πάει, είναι ενδιαφέρων τύπος ο Τζόκερ. Υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, αλλά το αν αυτό θα συμβεί, δεν έχω ιδέα»
Η αλήθεια είναι πάντως, στους χαλεπούς καιρούς μας, όπου και το εμπορικό σινεμά αδυνατεί πλέον να ενδώσει στην απαραίτητη αυτονομία έχοντας την υποχρέωση να παραπέμψει σε μια συνέχεια, η ταινία αφήνει ανοιχτά τα πάντα, σχεδόν στρώνοντας τον δρόμο του σίκουελ για τον αυτοδίκαιο Κλόουν του Εγκλήματος με τις ταξικές αναγνώσεις που δεν συμμαζεύονται. Ως τότε οι φανς κρατήστε το φανάρι αναμμένο, θα τον βρουν τον δρόμο οι παραγωγοί και οι υπόλοιποι ας σκεφτούμε το ότι ο κινηματογράφος δεν είναι ιστορίες σε συνέχειες, όπως τα παλιά περιοδικά και ο διάδοχός τους, το σίριαλ.
