Όταν η γιαγιά της οικογένειας πεθαίνει, η 17χρονη Αριάδνα ταξιδεύει από το Λονδίνο, που δουλεύει ως μοντέλο, στο μικρό πατρικό χωριό της στη Γεωργία. Εκεί θα «μπλεχτεί» με μια παλιά παράδοση, που θέλει το μικρότερο μέλος της οικογένειας να ενώνει με ένα κουβάρι τη ψυχή και το σώμα του νεκρού, στην προκειμένη από το νοσοκομείο μέχρι το σπίτι της γιαγιάς της, Μήδειας, 25 χιλιόμετρα επώδυνου περπατήματος, παρέα με ένα νεαρό άντρα, που θα την επιβλέπει.
Όσο κι αν προσπαθεί ο θεατής να εξηγήσει την απιθανότητα ενός τέτοιου εθίμου, άλλο τόσο η Ντόμπρατσκους παρακολουθεί αυτή τη διαδικασία με μια υπέροχη και ήρεμη απλότητα. Εδώ συναντάται η πρώτη μικρή νίκη της μάχης, που θα χρειαστεί να δώσει για να ξορκίσει τις δεισιδαιμονίες μιας ολόκληρης γενιάς, σε όλη τη διάρκεια της ταινίας.
Η Ντομπρατσκούς είναι μέλος μιας νέας γενιάς γυναικών δημιουργών που «ανδρώνοται» στην κινηματογραφική ανομβρία της Γεωργίας, ταξιδεύοντας στα φεστιβάλ του κόσμου, αρχής γενομένης της Ντέα Κουλουμπασβίλι με το «Beginning», που προβλήθηκε στις Κάννες και βραβεύτηκε στο Σαν Σεμπαστιάν.
Γυρισμένο σε ένα εκτυφλωτικό ασπρόμαυρο της Βερόνικα Σολοβίγεβα, το «Bebia» -που σημαίνει «γιαγιά» στη Γεωργία- λογίζεται ως και η πρώτη ερμηνευτική δουλειά για την Αναστασία Ντέιβιντσον, που εργάζεται ως μοντέλο. Η δεύτερη νίκη για την ταινία είναι το «γένος θηλυκού» που βγαίνει μπροστά και κυκλώνει όλο το φιλμ.
Όμοιος με έναν τέλειο κύκλο, το «Bebia» επιχειρεί να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν, πατώντας πάνω στον μύθο του μίτου της Αριάδνα (σημειώστε πως είναι το όνομα της ηρωίδας), αυτό ακριβώς που γίνεται και εδώ. Η μυθική διάσταση που αποκτά το έθιμο που θα ενώσει την ψυχή με το σώμα της νεκρής γιαγιάς γίνεται το κύριο συστατικό για να μοιάσει η ταινία με ένα παραμύθι, που θέλει δυο νεαρούς να ταξιδεύουν ανά την γεωργιανή επαρχία για να για να ηρεμήσουν την ψυχή που έχει φύγει από το σώμα.
Με ήρεμη διάθεση και προσηνείς διαστάσεις, το ταξίδι ενώ μοιάζει τρομακτικό ακόμα και στην περιγραφή του, καταλήγει ως μια διαδρομή σύνδεσης της Αριάδνα με την γενιά της γιαγιάς της και της θυμωμένης, δυστυχισμένης και εθισμένης στο τσιγάρο μητέρα της.
Η Ντομπρατσκούς μιλάει με γρίφους ήδη από την πολύ αρχή, υπογραμμίζει περισσότερο αυτή την ανάγκη με το ξετύλιγμα του μίτου -μιας κλωστής σε ένα κουβάρι που απρόσμενα μοιάζει πολύ φυσική διαδικασία- και «ταυτίζει» τις τρεις γενιές, που περνούν το μηρύκασμα της ευτυχίας και της ευπροσήγορης καθημερινής ζωής, καταλήγοντας να προσπαθούν να διαχειριστούν τη δυστυχία. Αυτό θέλει να ξορκίσει η Αριάδνα και ενώ στην αρχή αρνείται να δεχτεί την παράνοια της τοπικής νεκρικής τελετουργίας, στη πορεία μοιάζει να ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για τις ψυχές εκείνες που «μένουν» πίσω.
Κι ενώ το ταξίδι και η εκπλήρωση της «επιθυμίας» για να μπορέσει η ψυχή να φτάσει στον Παράδεισο φτάνουν στο τέλος τους, το «Bebia» σκοντάφτει όταν στους τίτλους τέλους, μένει μια ουδέτερη ταύτιση με τους ήρωες. Κανείς μοιάζει να μην νοιάζεται πρωτίστως ο ένας για τον άλλον, πόσω δε μάλλον να νοιάζεται ο θεατής για εκείνους. Ήρωες στα όρια αντιπαθείς, που δεν δείχνουν μεταμέλεια για τους αδύναμους οικογενειακούς δεσμούς μπερδεύουν το κουβάρι και το σενάριο καταλήγει ως μια ιστορία που ακούγεται χαμηλόφωνα, γιατί ίσως αυτό είναι που δεν πρέπει να περάσει στην επόμενη γενιά. Η δυστοκία του να είσαι απλός, το να ρωτάς τον εαυτό σου τι σημαίνει να ζεις απλά.
Όσο «απλή» και συναισθηματική μοιάζει η ιστορία του «Bebia» τοποθετημένη μέσα στα αγρίως ήρεμα τοπία της Γεωργίας, άλλο τόσο απρόσιτη και κυρίως χωρίς πρόσβαση καταλήγει να είναι η αφηγηματική της δομή. Και αυτό κυρίως λόγω της αστοχίας της κατά τα άλλα ικανότητας Ντομπρατσκούς να διαχειριστεί τις αδυναμίες των ηρώων της.
To 62o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται σε φυσικούς χώρους και online από τις 4 μέχρι και τις 14 Νοεμβρίου.
Κατεβάστε εδώ το ωρολόγιο πρόγραμμα φυσικών προβολών
Κατεβάστε εδώ το πρόγραμμα των online προβολών
Κατεβάστε εδώ τη λίστα με όλες τις ταινίες του προγράμματος του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Διαβάστε ακόμη:
62ο ΦΚΘ: Το «C’ Mon C’ Mon» είναι όσο γλυκό(πικρο) του επιτρέψεις να είναι
62o ΦΚΘ: Πόσοι είναι εκείνοι που μπορούν να φτάσουν στα «Καλάβρυτα 1943» του Νικόλα Δημητρόπουλου;
62o ΦΚΘ: Το «Evolution» του Κορνέλ Μουντρουτσό είναι τρεις μικρού μήκους που θα ήθελαν να είναι μια κανονική ταινία
62ο ΦΚΘ: Είδαμε το «Social Hygiene» και… Ντενί Κοτέ, ξέρουμε τι έκανες πέρυσι στην καραντίνα
62ο ΦΚΘ: Το «Γεγονός» της Οντρέι Ντιγουάν είναι η ταινία που είχες ανάγκη και δεν το ήξερες
Το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ξεκινά! Διαβάστε το αναλυτικό πρόγραμμα
Ιδού οι ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
«Κόψε κάτι: Το μοντάζ και τα μυστικά του»: Αυτό είναι το αφιέρωμα του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δράσεις της αγοράς με πρέσβη τον Φώτη Σεργουλόπουλο στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το αριστούργημα του Ζαν Ρενουάρ «Ο Κανόνας του Παιχνιδιού» εμπνέει το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οπτική ταυτότητα 62ου ΦΚΘ: Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς φέρνει την κυρία Τεπενδρή στη Θεσσαλονίκη
