Πάντα λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά (sic). Ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο είναι από τους πιο προσεκτικούς ηθοποιούς της μεγάλης ιστορίας του αμερικανικού σινεμά. Μπορεί να μοιάζει πλέον σα να ήταν ανέκαθεν παρών, παρότι μόλις 46 ετών, όμως αν προσέξει κανείς τις κινήσεις του στην τελευταία 20ετία, οι ρόλοι του είναι αισθητά λιγότεροι από ένας την χρονιά και αισθητότερα ορισμένοι να κρατήσουν τη δουλειά (και την ακριβοθώρητη όψη του) σε ένα επίπεδο υψηλότατο. Αποτέλεσμα; Μεγάλες συνεργασίες, υψηλού καλλιτεχνικού μέσου όρου έργα και ένα αλώβητο star status.
Και τώρα, σε μια χρονιά ασυνήθιστα πολυάσχολη για τον ρυθμό του (έτοιμο το «Μην Κοιτάτε Πάνω», σχεδόν έτοιμο το «Killers of the Flower Moon»), κλείνει στον ίσως και αυτόματα αντιπαθητικότερο, άρα ερμηνευτικά ελκυστικότερο/δυσκολότερο ρόλο που έχει πάρει ποτέ – ίσως με την εξαίρεση του Τζ. Έντγκαρ Χούβερ (Κλιντ Ίστγουντ, 2011) θα έλεγαν κάποιοι.
Ο Τζιμ Τζόουνς υπήρξε μια από εκείνες τις προσωπικότητες που έρχονται ενίοτε στον μοντέρνο δυτικό κόσμο μας να υπενθυμίσουν το αρραγές μέτωπο συλλογικής παραίσθησης και μαζικής ανοησίας που μπορεί να δημιουργήσει η έκπτωτη εποχή μας. Αρχηγός μιας πολυπληθούς αίρεσης χριστιανοσοσιαλιστών δικής του εμπνεύσεως, οργάνωσε με απόλυτη επιτυχία την μαζική αυτοκτονία περισσότερων από 900 ανθρώπων, μεταξύ αυτών και του εαυτού του και 304 ανηλίκων. Η προσωπικότητά του υπήρξε αρκούντως αντιφατική για να έχει δώσει τροφή σε αναρίθμητα ως σήμερα βιβλία και ντοκιμαντέρ, που μελετούν το φαινόμενο Τζιμ Τζόουνς και βέβαια το ότι θεωρείται υπαίτιος της μεγαλύτερης «αιματοχυσίας» (στην πραγματικότητα υπήρξε εκούσιος μαζικός αυτο-δηλητηριασμός, ενώ ο ίδιος αυτοπυροβολήθηκε) Αμερικανών πολιτών σε μια ημέρα – μέχρι την 9/11.
Enter Λίο, για μια ταινία που δεν ξέρουμε πώς θα ακουγόταν περισσότερο συναρπαστική.
Βέβαια υπάρχουν και σκιές και ομίχλες στο εγχείρημα. Ας πούμε το σενάριο το έχει αναλάβει ο Σκοτ Ρόζενμπεργκ, που έχει γράψει το «Venom» και το «Τζουμάντζι» (…). Θα πει κανείς άλλο καλό σενάριο, άλλο τι πραγματεύεται το σενάριο. Είθε, μακάρι και στου Θεού τ' αυτί.
Το στα σπάργανα σχέδιο για την ώρα βρίσκεται στην MGM, με παραγωγικό συνεταίρο την Appian Way του ίδιου του ηθοποιού, πάντα καλός σύμβουλος αυτός, ενώ και ο Ρόζενμπεργκ είναι στην παραγωγή επίσης. Αναμονή και προσδοκία, στο ενδιάμεσο ετοιμαστείτε να τον ευχαριστηθείτε στο γεμάτο σταρ «Μην Κοιτάτε Πάνω» του Άνταμ ΜακΚέι και βέβαια κάποια στιγμή το 2022 στους «Killers of the Flower Moon» του Μάρτιν Σκορσέζε, αντάμα με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
