Η ζωή είναι ωραία (και) εξαιτίας της Pixar. Είναι ωραία επίσης και εκεί στην Pixar, ανάμεσα σε μια ομάδα ανθρώπων ανήσυχων, που δεν σταματά να επιχειρεί, να τολμά και, παραδόξως, να μην αποτυγχάνει. Και να συνέβαινε το τελευταίο πάντως, φυσιολογικότατο θα ήταν. Όμως η πνευματική ανησυχία και ο φυσικός κόπος πίσω της, άνευ του οποίου δεν πας πουθενά, είναι κυρίαρχα στην ομάδα που πίσω στο 1982, τότε ώς κομμάτι της εταιρείας του Τζορτζ Λούκας (Lucasfilm), έφτιαξε το Genesis Effect στην «Οργή του Καν», το δεύτερο μόλις τότε φιλμ του κινηματογραφικού Σταρ Τρεκ. Έκτοτε, 25 μεγάλου μήκους ταινίες, αρχής γενομένης το 1995, 23 Όσκαρ μέχρι στιγμής και μια αμέριστη στοργή κοινού και κριτικών για μια σειρά ταινιών χωρίς προηγούμενο.
Τώρα έρχεται ένα ανέλπιστο «δωράκι», το «Automaton». Ένα κατά τον κατονομασμένο ως σκηνοθέτη της προσπάθειας «ποιητικό ιντερλούδιο ανάμεσα στην πραγματικότητα και το αφηρημένο». Το έφτιαξε μια ομάδα των ειδικών εφφέ της εταιρείας με, έμμεσο τουλάχιστον, σκοπό το να δείξουν και το επίπεδο φωτορεαλιστικότητας που έχει φτάσει το πράγμα εκεί στο Έμεριβιλ της Καλιφόρνια.
Ο Κριστόφ Ροστ, ο σκηνοθέτης που αναφέραμε, μιλά για επιρροές από τον Μάλικ και τον Αντονιόνι και για το πώς «το σκηνοθετικό τους στιλ διηγείται μια ιστορία στο κοινό. Εικόνες τοπίων και φυσικών φαινομένων στο σινεμά τους δημιουργεί μια υπερβατική διασταύρωση με τους ανθρώπινους πρωταγωνιστές, μια σχεδόν πνευματική εμπειρία. Εδώ ήθελα ο κύριος χαρακτήρας να είναι η πραγματικότητα, η φύση στην πιο ακέραιή της μορφή, και να αναζητήσω ένα κρυμμένο μυστήριο πίσω από αυτή την ατέρμονη διαδικασία καταστροφής και δημιουργίας».
Απολαύστε το:
