Δύσκολο να αναμετρηθείς με τα «Φιλαράκια», ιδίως αν δεν υπήρξες ποτέ πιστός τους. Έτσι όπως ακριβώς συμβαίνει με καθετί γενεαλογικό, έχει ένα πλήθος ανθρώπων που μοιράστηκαν τη ζωή τους μ΄αυτό κι έτσι η πολλή κριτική μπορεί να μην περιττεύει, αλλά δεν έχει κάποιον αντίκτυπο. Άλλωστε, κακά τα ψέμματα, αν πρέπει να διαλέξεις ένα sitcom για συμπαθή αμερικανάκια, μπορεί να πέσεις και σε πολύ χειρότερα. Και στο κάτω-κάτω όλοι χρειάζονται και τους πρέπει κι ένα διάλειμμα, όπως το εννοούν οι ίδιοι.
Νωρίτερα λοιπόν φέτος είδαμε, ναι ακόμη και οι άπιστοι, την επανένωση του καστ, 27 χρόνια μετά το πρώτο επεισόδιο. Η εξάδα με την παρέα της επισκέφθηκε τα παλιά σκηνικά, τα παλιά πρόσωπα, πολλά εκ των οποίων έμοιαζαν με καινούργια πρόσωπα πάνω στα παλιά πρόσωπα, τους καλεσμένους, εν τέλει το αποτύπωμα σε μια κουλτούρα που υπηρέτησαν και υπηρετήθηκαν από αυτήν.
Και για την Τζένιφερ Άνιστον ήταν ένα συναισθηματικό rollercoaster που λέμε ελληνιστί, ένα πάνω-κάτω που συχνά δεν άντεχε: «Το ταξίδι στο χρόνο είναι δύσκολο. […] Γεια σου Παρελθόν, με θυμάσαι; Θυμάσαι πόσο δύσκολο ήταν; Έλεγες ότι όλα είναι μπροστά σου και η ζωή θα είναι υπέροχη και μετά πέρασες ίσως την πιο δύσκολη περίοδό σου; Είχε και κάμερες παντού, είμαι και κάπως θα έλεγες συναισθηματικά ευπρόσιτη, κι έτσι έφευγα σε διάφορα σημεία από το γύρισμα».
«Νομίζω αυτό που με τράνταξε πιο πολύ ήταν πως όλοι είχαμε μια ιδέα πώς θα ήταν το μέλλον και θα εστιάζαμε στα σχέδιά μας και μετά όλα άλλαξαν σ' ένα βράδι και αυτό ήταν. Αλλά και πάλι όλα είναι ευλογία αν βλέπεις τα πάνω και τα κάτω της ζωής υπό το πρίσμα της ευλογίας αυτής. Κι αν όλα αυτά δεν είχαν συμβεί, δεν θα ήμουν εδώ και δεν θα ήμουν η γυναίκα που είμαι».
Η Τζένιφερ Άνιστον αυτή την εποχή παίζει στο Morning Show του Apple TV+, εδώ θα βρείτε περισσότερα και γι' αυτό και για εκείνη, να είναι καλά και γερή, στο παρελθόν όλοι επιστρέφουμε, αυτή είναι και η ευλογημένη μοίρα του να γερνά κανείς, αν το κάνεις και ανταμείβεσαι ισόβια για μια μέρα παρουσίας δεν είναι να το συζητάμε παραπάνω.
