Ένα πράγμα που ως λάτρεις του ηθοποιού δεν καταπίνουμε εύκολα, είναι ότι αντί μιας καριέρας βασισμένης σε «Pig», ο Κέιτζ έχει εντελώς ευσυνείδητα (και ενσυνείδητα) επιλέξει την ασταμάτητη, συχνά άκριτη, δουλειά, με ενίοτε ελάχιστο, ή απόν, quality chack, παρότι ο ίδιος, λέμε «εμείς» πάντα, είναι πάντα το αξιοσημείωτο των ταινιών αυτών.
Το ερώτημα είναι εάν το «Unbearable Weight of Massive Talent» (UWMT, από δω και πέρα) θα διαδεχθεί για καλό το «Pig», ή θα ρουθουνίσει στους τυπικότερους Κέιτζ ρυθμούς. Η ιστορία και η σύλληψη της νέας ταινίας έχει το μεταμοντέρνο νακ και την φιλοδοξία. Το τρέιλερ καθαυτό από την άλλη ίσως δεν πείθει και τόσο…
Στο UWMT ο Κέιτζ, ο ίδιος ο Κέιτζ, βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής και δέχεται 1 εκατομμύριο δολάρια για να παρευρεθεί στα γενέθλια ενός επικίνδυνου σούπερφαν. Όμως τα πράγματα παίρνουν μια αγρίως απροσδόκητη στροφή όταν ο Κέιτζ προσλαμβάνεται από μια πράκτορα της CIA και πρέπει να ανταποκριθεί στον φιλμικό του θρύλο «αναλαμβάνοντας» τους πιο εμβληματικούς ρόλους του ούτως ώστε να σωθεί αυτός και οι αγαπημένοι του. Ο ρόλος της ζωής του είναι πια η σωτηρία του εαυτού του.
Η ιδέα μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από αυτό το ωραίο Black List που παρουσιάζαμε χθες. Είναι ευρηματική και αναλόγως της αξιοποίησής της ιδιοφυής- κάτι σαν αυτά που θα έκαναν οι Σπάικ Τζόνζι και Τσάρλι Κάουφμαν πριν 15 χρόνια. Ο ίδιος ο Κέιτζ το βλέπει σαν μια ευκαιρία «ακροβατικής ερμηνείας» (ωχ), όπου «πρέπει να αντιπαραθέτω τον φιλμικό Κέιτζ με τον νεαρό φιλμικό Κέιτζ και το πώς πραγματικά είμαι».
Το καστ συμπληρώνουν οι Νιλ Πάτρικ Χάρις, Σάρον Χόργκαν, η πρωτοεμφανιζόμενη Λίλι Σιν και η Τίφανι Χάντις, στην σκηνοθεσία είναι ο Τομ («Αγόρια της Διπλανής Πόρτας») Γκόρμικαν, το σενάριο ανήκει στον Γκόρμικαν και τον τηλεοπτικό Κέβιν Έτεν («Νοικοκυρές σε Απόγνωση»), η αλήθεια είναι ότι το προαίσθημα είναι αυτό της (χονδροειδώς) χαμένης ευκαιρίας, είθε να αποδειχθούμε επιπόλαιοι. Ο Κέιτζ καλός θα είναι.
