«Μου αρέσει η αλλαγή. Είμαι παιδί του '60. Μου αρέσει όταν τα πράγματα είναι χαοτικά. Νομίζω ότι μπορούμε να δούμε μια διευρυμένη μορφή σινεμά. Θέλω να κάνω μια ταινία που είναι έξι ώρες και δυόμισι ώρες ταυτόχρονα. Μπορείς να τη στριμάρεις για έξι ώρες ή μπορείς να έχεις μια πιο πυκνή, «βυθιστική» αίσθηση στην αίθουσα. Η ίδια ταινία. Απλώς η μία είναι μυθιστόρημα και η άλλη ταινία. Γιατί όχι; Ας χρησιμοποιήσουμε τις πλατφόρμες με τρόπο πρωτόφαντο».
Τάδε έφη Τζέιμς Κάμερον, ποτέ κάποιος που υποχώρησε από το μεγαλεπήβολο σχέδιο που είχε συλλάβει. Από την «Άβυσσο» και τον «Τιτανικό» μέχρι το «Avatar» με τα τέσσερα (!) σίκουελ που εκκολάπτει ήδη εδώ και 12 χρόνια, έχει πάει από το βαθύτερο σημείο της Γης μέχρι τα πιο φανταστικά (ή φαντασμένα, για τους αρνητές) πέρατα του νου. Ακόμα και αν δεν σου κάνει το είδος του σινεμά του, ο άνθρωπος ξεπερνά ίσως και τον Κόπολα σε μεγαλοϊδεατισμό, σε φιλοδοξία που προχωρά πολλά βήματα πέρα την έννοια της δημιουργικής φιλοδοξίας.
Η ιδέα του εδώ δεν είναι καινούργια, αλλά παραμένει μεγάλη. Άλλωστε η ανάγκη μας να διαβάζουμε ένα βιβλίο, η αίσθηση της συνέχειας και της βύθισης επί μακρόν στον κόσμο του, είναι ιστορική. Και είναι σαφές ότι η τηλεόραση και το σίριαλ, ειδικά όπως σαφώς εξελίσσεται πλέον, σκοπεύει να αντικαταστήσει το «ντεμοντέ» διάβασμα με την παρακολούθηση.
Το φαινόμενο της κινηματογραφικής/τηλεοπτικής δυαδικότητας το έχει ήδη υλοποιήσει ο Σόντερμπεργκ, άλλη περίπτωση αυτός, ο Ταραντίνο (που αξιοσημείωτα όμως πρόσφατα έκανε την αντίθετη κίνηση, πήγε από την ταινία πίσω στο βιβλίο!), ακόμα και ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ με το «Από το Σούρουπο ως την Αυγή» που υπήρξε και ως σειρά 10 επεισοδίων.
Δεν ξέρουμε κάτα πόσον αυτή η «συνεργασία» είναι κάποιο πραγματικό ενδεχόμενο – κυρίως γιατί προϋποθέτει ότι το περιεχόμενο είναι ελκυστικό και δικαιολογεί την διπλή μορφή – όμως ένα μέρος του μέλλοντος αναπόφευκτα θα είναι. Όχι πολύ πρωτότυπο, αλλά πόσο συχνά κάτι που απευθυνόταν σε μεγάλα τμήματα πληθυσμού ήταν πραγματικά ρηξικέλευθο;
Θυμίζουμε ότι, θεωρητικά, τα σίκουελ του «Avatar», ξεκινούν από το τέλος του 2022 και ανά διετία θα μας επισκέπτονται εκ νέου μέχρι το 2028. Κρίμα από μια πλευρά που ενδεχόμενα θα είναι και μιας μορφής ρέκβιεμ για τον σπουδαίο δημιουργό, που έχει χωθεί άνευ προηγούμενου στην ιστορία της δημιουργίας του που παραμένει κιόλας η εμπορικότερη όλων των εποχών – με σημερινούς αριθμούς.
