Όπως κάθε είδηση διαβάζεται με τουλάχιστον δύο τρόπους. Από τη μία υπάρχει μια βαθιά, βαθύτερη από κάθε προσδοκία, ανάσα της κορυφής των major στούντιο ως προς το μέλλον της αίθουσας για προϊόντα απευθυνόμενα στο εφηβικό (και κάτι παραπάνω) κοινό των υπερηρώων. Η επίδοση του «No Way Home» συντρίβει κυριολεκτικά ότι προηγήθηκε το 2021 και το 2020, όντας ειδικά στη χρονιά μας ένα έργο που υπερβαίνει από 70 έως 210% οποιονδήποτε από τους μείζονες εμπορικά τίτλους προηγήθηκαν. Για την ακρίβεια θέτει το νέο κριτήριο του μείζονος.
Υπάρχουν τριήμερα που όρισαν τον εμπορικό κινηματογράφο. Ένα είναι εκείνο το καλοκαίρι του Ιουνίου του 1975, όταν το «Jaws» του Στίβεν Σπίλμπεργκ ενέπνευσε το μάρκετινγκ που ζούμε μέχρι σήμερα. Τότε ήταν για μια κινηματογραφική αγάπη για το Καλοκαίρι, σταδιακά αυτό συνέβη για το τέλος της Άνοιξης, την Άνοιξη, τον Δεκέμβριο, σιγά-σιγά κάθε εποχή και κάθε μήνας πήραν τα πάνω τους. Τον Μάιο του 2002 έγινε πάλι το ίδιο, πάλι από τον σημερινό ένοχο, τον «φιλικό σας γείτονα», τον Άνθρωπο-Αράχνη. Τότε, με 114 εκατομμύρια στο πρώτο του τριήμερο ο Spidey του Σαμ Ράιμι εγκαινίαζε την μοντέρνα εποχή των τερατωδών εισπράξεων κι έφερνε στον κόσμο μας την Marvel που σταδιακά, σαν πρόβλεψη της Αποκάλυψης ας πούμε, θα κατελάμβανε τα σινεμά μας.
Και σήμερα έρχεται το «No Way Home», να διαλύσει κάθε φόβο – και από μια άλλη πλευρά κάθε ελπίδα. Διότι μπορεί από τη μια οι executives της Sony να σταυροκοποιούνται και να ευχαριστούν λυτούς και δεμένους, αφού βλέπουν «ένα μνημείο του σινεμά», αλλά από την άλλη το ότι το «West Side Story» και το (ντεμπούτο) «Nightmare Alley» έκαναν αθροιστικά το 2.5% των εισπράξεων του Spider-Man υποδηλώνει ότι ναι μεν η Omicron απασχολεί τους σκεπτόμενους ανθρώπους, που είναι το κοινό αυτών των ταινιών, αλλά ο ρόλος των ενήλικων ταινιών στην αίθουσα ίσως δεν είναι πια υπό αμφισβήτηση αλλά υπό εγκατάλειψη. Το πλοίο μπορεί και να βυθίζεται – για την ώρα.
Όμως η συζήτηση περί εσχάτων ή θεμελιωδών αλλαγών δεν είναι της στιγμής. Η πανδημία, οι πλατφόρμες, οι ίδιες οι ταινίες (ποιος είπε το «West Side Story» ή ένα ριμέικ του 1947 έπρεπε να περιμένουν εισιτήρια;) δημιουργούν μια μεγάλη συζητηση που δεν είναι της στιγμής και, περισσότερο, πρέπει να απασχολήσει τους ίδιους τους ιθύνοντες. Το ερώτημα εάν η κινηματογραφική αίθουσα καταλήφθηκε από παιδάκια που αφήσαν τις τηλεοράσεις στους γονείς τους, χρειάζεται 3-4-5 φυσιολογικά χρόνια για να αρχίσει να απαντιέται.
Για την ώρα έχουμε την ένατη (9η!) ταινία του ίδιου ήρωα (με τρεις ηθοποιούς, άλλη μια απόδειξη ότι δεν παίζει ρόλο ποιος τον υποδύεται) σε 19 χρόνια να στέλνει περίπου 24 εκατομμύρια κόσμο στις αμερικανικές αίθουσες και να σαρώνει τις επιδόσεις όπου παίζεται στην υφήλιο, και ειδικά στην Δυτική Ευρώπη (στην χώρα μας η ταινία σημείωσε μια εντυπωσιακή επίδοση με 150.813 εισιτήρια στο πρώτο της τετραήμερο). Με 587 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο, και μάλιστα χωρίς την Κίνα, όπου δεν υπάρχει ακόμα ημερομηνία (και είναι η μεγαλύτερη αγορά πλέον), ο Αράχνης έκανε την τρίτη καλύτερη επίδοση τριημέρου όλων των εποχών μετά τα δύο Avengers («Endgame» και «Infinity War») – τα οποία όμως είχαν και την Κίνα να συμπεριλαμβάνεται στις αγορές τους.
Με πολύ καλές κριτικές και A+ από το προγραμματισμένο να γουστάρει κοινό της, η αγορά των υπερηρώων και δη της Marvel μοιάζει ανεξάντλητη αυτή τη στιγμή. Και αν τα Όσκαρ παραδώσουν «γη και ύδωρ» θέλοντας και αυτά να γίνουν πιο σχετικά με τις ηλικίες που πηγαίνουν στην αίθουσα, δεν θα ήταν παράξενο αν βλέπαμε και την ταινία στην 94η απονομή. Με τις υγείες μας, το γιορτινό box office μπήκε κι αυτό στα δικαιώματα, τίποτα- τίποτα δεν μας σταματά.
Τέλος, αυτό το σαββατοκύριακο είδε και τα (λέμε τώρα) μεγάλα χαρτιά των Όσκαρ να μπαίνουν δειλά-δειλά στη μάχη, αφού η Amazon έβγαλε τα «Being the Ricardos» και «Tender Bar», το Netflix έβγαλε την «Χαμένη Κόρη» και το «Μην Κοιτάτε Πάνω», η Apple το «Swan Song», η United Artists τον «Cyrano» (που δεν αποκλείεται να φέρει τον Ντίνκλατζ στα Όσκαρ), ενώ η «Πίτσα Γλυκόριζα» του Πολ Τόμας Άντερσον εξακολουθεί υιγώς σε περιορισμένο κύκλωμα στον δρόμο της για τις 750 αίθουσες ανήμερα των Χριστογέννων.
