Μάλλον δεν είδε και πολλά πράγματα φέτος ο αγαπημένος Νοτιοκορεάτης του κινηματογραφικού χωριού μας ή, αν είδε, έκανε την έκτακτη κίνηση να μην ξεχωρίσει σχεδόν τίποτα απ' όσα άρεσαν στην διεθνή κριτική. Ούτε Κάμπιον, ούτε Αναμνήσεις, ούτε Πολ Τόμας Άντερσον, ούτε Σουβενίρ, για τα αμιγώς οσκαρικά περίπου ούτε μισή κουβέντα (Dune, West Side Story, Belfast, ντελ Τόρο, Μπράνα, όλοι έξω). Απόλαυση.
Κράτησε όμως δύο: Το Μην Κοιτάτε Πάνω και το Drive My Car που συγκαταλέγονται ανάμεσα στις ταινίες που ανέφερε στο νοτιοκορεατικό περιοδικό για τον κινηματογράφο, FILO. Αντίθετα, είχε πολύ χρόνο για ταινίες που προβλήθηκαν στο περασμένο Φεστιβάλ της Βενετίας, στο οποίο και προήδρευσε, οπότε ξέρουμε στα σίγουρα ότι και τα έργα είδε και μια αδυναμία θα τους έχει.
Πλην των δύο προαναφερθέντων, που δείχνουν και μια ευρύτητα σινε-πνεύματος που έχουμε μάθει να περιμένουμε από το σινεμά του, στη λίστα υπάρχουν, όχι ιεραρχικά, έργα όπως τα Flee και The Mitchells vs. The Machines (animation αμφότερα, το ένα βραβευμένο στο Σάντανς, το άλλο υπάρχει στο Netflix), το γαλλικό Γεγονός (που βράβευσε στην Βενετία με Λέοντα, λογικό), αλλά και η Δύση του Μάικλ Φράνκο, που επίσης ήταν στην Βενετία.
Στην λίστα επίσης υπάρχει το Sewing Sisters, μια επικείμενη ταινία που απολαμβάνει της προστασίας και του Μπονγκ και του Παρκ Τσαν-γουκ, της οποίας η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τρεις γυναίκες που δουλεύουν στην Υφαντουργία της Σεούλ στην Peace Market του '70, εποχή οξύτατης φτώχειας και τραγικών συμβάντων με εργάτες να αυτοκτονούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εργασιακή/οικονομική εξαθλίωση. Μάλλον θα είναι σπουδαίο έργο αυτό, υπογράφεται συν-σκηνοθετικά από τους Κιμ Γιουνγκ-γιανγκ και Λι Χιουκ-ράε.
Τέλος, να σημειώσουμε ότι ο Μπονγκ Τζουν-χο αναμένεται κατά το τρέχον έτος να μπει στο στούντιο για το Mickey7 (για λογαριασμό της Warner), καθοδηγώντας τον Ρόμπερτ Πάτινσον σε ιστορία βασισμένη σε βιβλίο που δεν έχει εκδοθεί ακόμα του Έντουαρντ Άστον.
