Όπως σε καθετί έτσι κι εδώ, θα υπάρχουν τουλάχιστον δύο αντικρουόμενες απόψεις. Απλώς το θέμα στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι κάποιο που θα ξενυχτήσει άλλον από τον φανατικότερο σινεφιλ και δη κάποιον που ασχολείται και με την κινηματογραφική κριτική. Το ερώτημα λοιπόν είναι το εξής; Ένα δημοσιογραφικό μέσο κινηματογραφικής κριτικής οφείλει όταν φτιάχνει λίστες να βγάζει μια ενιαία «στάση» ή να καθρεφτίζει τον πλουραλισμό των συντακτών του;
Το slashfilm.com, πασίγνωστο και έγκριτο δημοσιογραφικό μέσο για τον κινηματογράφο, διάλεξε την δεύτερη λύση, όσο πιο ακραία μπορούσε. Πρόκειται βέβαια περί δημαγωγικού φάουλ, κόκκινη και αποβολή. Είπαμε να θέλεις έναν πλουραλισμό ως μέσο, (αφού για κάποιο λόγο πρέπει «να τους πιάσεις όλους»), αλλά…76 ταινίες ως καλύτερες για ένα έτος, όταν μάλιστα σε μια λίστα, στο Μ ας πούμε, υπάρχουν συνοδοιπορούντα το 4ο «Μάτριξ» με την «Memoria», ε Μάλλον το έχεις παρακάνει.
Από την άλλη βέβαια κάποιος θα σου πει, το slashfilm ενδεχόμενα, ότι εμείς δεν θέλουμε να βγάλουμε μια πρόταση συγκεκριμένης αισθητικής, θέλουμε να φωτογραφίσουμε ένα έτος. Κι από αυτή την πλευρά όλα καλά κι όλα ωραία, πράγματι μια τοιχογραφία του 2021 αναφαίνεται, (και οσκαρικά, και ντοκιμαντέρ, και blockbuster, και «F9», και Χαμαγκούτσι), αλλά βέβαια, εκτιμά κανείς, αυτός δεν είναι τρόπος ενός μέσου που θέλει να δημιουργήσει ένα προφίλ και να απευθυνθεί σε μια μερίδα κοινού συγκεκριμένης αισθητικής. Αυτό είναι κάτι σαν τον Σκλαβενίτη των κινηματογραφικών μέσων, τα έχουμε όλα και συμφέρουμε, αν σου άρεσε μια ταινία λογικά σε κάποιον από τους συντάκτες μας θα άρεσε επίσης, για κοπιάστε λοιπόν έχουμε ένα κείμενο για σας.
Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε, εσείς πάρτε όμως αφού θέλετε, θα σας χαζέψουμε περιστασιακά λιγάκι, αλλά και Σιαμά και «Pig» και Spider-Man και «F9» και Σορεντίνο, Λούκα, Άντερσον (απ' όλους), Μάτριξ, Βιρασετακούν, Χαμαγκούτσι (το καλύτερο λείπει), Ντουκουρνό, «Suicide Squad» και «Annette», ε το τερματίσατε φίλοι.
Όλο το άρθρο τον SlashFilm 76ers, ναι σαν ομάδα του NBA, θα το βρείτε εδώ.
