Κακά τα ψέμματα ο θάνατος του Γουίλιαμ Χερτ, του πρώτου που χάνει η ομάδα της «Μεγάλης Ανατριχίλας», έχει αφήσει μια ρυτίδα στην γενιά που μεγάλωνε μαζί του. Οτιδήποτε μπορεί να ελαφρύνει κάπως την ατμόσφαιρα, να γείρει την τραμπάλα λίγο από την άλλη και να υπενθυμίσει ένα joie de vivre, είναι ευπρόσδεκτο. Τουτέστιν, Τζεφ Γκόλντμπλουμ.
Είναι γνωστό τι μορφή είναι ο άνθρωπος, τι απολαυστική περσόνα, και τι τέμπο πιάνει αν τον αφήσεις να μονολογήσει. Είναι και πολυδιάστατος, έχει το μελωδικό μυαλό του μουσικού, είναι και αποφασιστικά ανέγγιχτος από την σοβαροφάνεια των χολιγουντιανών, προσθέτει κανείς και ότι έχει πάει παντού και τα έχει κάνει όλα περί των κινηματογραφικών, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Μα ένα breakdown των ρόλων του στο GQ – έστω κι αν αυτό δεν περιλαμβάνει μερικές ταινίες που θα θέλαμε να ακούσουμε. Άλλωστε ο Γκόλντμπλουμ φέρνει μια ευφυή ευθυμία για ότι και να μιλά.
