Δεν είναι εδώ η στιγμή να κουβεντιάσουμε πώς η «Ζωή του Πί» επανέλαβε απλά τον νοηματικό πυρήνα του «Fall», επίσης με καταφυγή σε ζαλιστικής ομορφιάς εικαστική (αν και ψηφιακή, ο Τάρσεμ όμως έκανε όνειρο την πραγματικότητα). Είναι όμως μια αρμόζουσα περίοδος να υπενθυμιστεί η μεταμορφωτική σημασία των ιστοριών. Που μπορούν κυριολεκτικά να σώζουν μια ζωή, με τη δυνατότητά τους να λέγονται, να ξαναλέγονται τροποπιημένες, να τους επιτρέπεις να εισέλθουν κάνοντάς σε να βλέπεις τα ίδια πράγματα με άλλο μάτι.
Στο έξοχο αυτό βίντεο του MUBI και του Like Stories of Old (μας έχουν εθίσει στην ειδική τους ποιότητα), περιγράφεται το μυστικό μιας ταινίας που εκτιμήθηκε πολύ λιγότερο απ' όσο της άξιζε και μέσα της περιέχει την ουσία της άρρηκτης σχέσης του αφηγητή μ' εκείνουν που τον ακούει. Οι ιστορίες ανήκουν σε όλους εμάς, που τις φτιάχνουμε και που τις ακούμε, και μπορούν να είναι σωσίβιες.
