Τρία χρόνια μετά το «Δυστυχώς Απουσιάζατε» και έξι μετά το «Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ» που του χάρισε τον 2ο Χρυσό Φοίνικα της καριέρας του, ο Κεν Λόουτς ετοιμάζεται για τα γυρίσματα του «The Old Oak», που ξεκινούν το επόμενο μήνα, μαζί με το 86ο έτος της ζωής του. Και με το καλό, λίγο πριν τα 87ά του θα είναι στο 76ο φεστιβάλ των Καννών, ένα φεστιβάλ που έχει δώσει στον ίδιο και τις ταινίες του όχι λιγότερα από 16 (!) βραβεία, διεκδικώντας τον 3ο του Χρυσό Φοίνικα.
Η ιστορία αναφέρεται στην παμπ ενός χωριού στην βορειοανατολική Αγγλία, χωριού που κάποτε ανθούσε όμως τώρα πια το ορυχείο του είναι κλειστό, η πάλαι ποτέ υγιής κοινότητα ερημώνει και τα σπίτια, φθηνά και άδεια, περιμένουν ανθρώπους να ζωηρέψουν. Οι άνθρωποι αυτοί, όμως, θα είναι Σύροι πρόσφυγες που η χώρα έχει δεχθεί τα προηγούμενα χρόνια. Πώς θα τους υποδεχθεί το χωριό; Και ποιο θα είναι το μέλλον της Old Oak;
Τι μας θυμίζει, τι μας θυμίζει;
Αναμενόμενο είναι ένας από τους τελευταίος μείζονες του αυθεντικά λαϊκού σινεμά, του σινεμά που νοιάζεται, έστω και με στραβοπατήματα που αν θέλεις να του βρεις υπάρχουν, για τον άνθρωπο, τον εργαζόμενο άνθρωπο. Αυτή την «έννοια» που άλλοι καταντούν μέρος τσιτάτων κι άλλοι αντιμετωπίζουν σαν ανούσια οντότητα. Δεν είναι όμως, άλλο που απονευρωμένη κοιμάται ύπνο βαθύ προσπαθώντας να τα βγάλει πέρα με τα ελάχιστα.
Ο Λόουτς καίγεται δεκαετίες τώρα, παρακολουθεί άγρυπνα μετεξελίξεις που συμβαίνουν στα διόλου ευκαταφρόνητα 50τόσα χρόνια που κάνει ταινίες. Και βλέπει βέβαια ότι τα πράγματα καλυτερεύουν για την περιώνυμη μέση τάξη και χειροτερεύουν για τα «παραπροϊόντα» της, τους εργαζόμενους που από δουλειά και κοινωνική πρόνοια εξέπεσαν στην κατάσταση αυτή. Του παραπροϊόντος. Που «κουράζει» κάπως αυτούς που κάθονται με μια βολή και μια εύνοια σε καλύτερη θέση.
«Η επανάσταση έχει συμβεί όταν η εξουσία αλλάζει χέρια. Συμβαίνει σπάνια. Η Γαλλική Επανάσταση και η Σοβιετική Επανάσταση δεν άλλαξαν τελικά χέρια στην εξουσία. Στην γαλλική κατέληξε πάλι στην μπουρζουαζία, στην Ρωσία ο Στάλιν διέλυσε την προοπτική της εργατικής τάξης. Και τώρα είναι πάλι πίσω στα χέρια ενός αυταρχικού, γκάνγκστερ καπιταλιστή. Το μόνο που ξέρουμε για την Ιστορία είναι ότι είναι εύφλεκτη, δεν την ελέγχουμε. Και με δεδομένο ότι καταστρέφουμε και τον πλανήτη για την ώρα, ο Θεός ξέρει τι θα γίνει τελικά», δήλωνε ο Λόουτς πριν δύο χρόνια. Πόσο διάνα όμως…
Το «The Old Oak» θα έχει έναν πρωτοεμφανιζόμενο (Έμπλα Μάρι) και φωτογράφος θα είναι ο μεγάλος Ρόμπι Ράιαν. Σύντομα να έχουμε νεότερα.
