Είναι περίπου όπως όταν στα τέλη της δεκαετίας του '90 μαθαίναμε ότι ο Τέρενς Μάλικ επέστρεφε στο σινεμά. Έτσι και ακόμα περισσότερο συμβαίνει με τον Ισπανό Ερίθε, τον άνθρωπο που με τρεις ταινίες («Το Πνεύμα του Μελισσιού», «Ο Νότος», «Ο Ήλιος της Κυδωνιάς» – 1973, 1983 και 1992 αντίστοιχα), έχει προφανώς μια ιδιαίτερη θέση στο Ισπανικό σινεμά, αλλά ακόμα πιο πολύ ασκεί ισχυρή επίδραση σε ομολόγους του, όπως ο Αλμοδόβαρ, ο ντελ Τόρο και κάμποσοι ακόμα.
Το νέο λοιπόν ότι ο 82χρονος πια Ερίθε θα καταπαιστεί με το μεγάλο μήκος είναι αυτόχρημα εντυπωσιακό. Από την Κυδωνιά κι έπειτα έχει κάνει ελάχιστα, πολύ δύσκολο να εντοπιστούν μικρού μήκους, έχει συμμετάσχει, έξοχα, στο «Δέκα Λεπτά Αργότερα: Η Τρομπέτα» (2002) και γενικά βρίσκεται σε μια κατάδική του έκλειψη που, όπως άλλοτε και με τον Μάλικ, συμβάλλει σε μια μυθική διάσταση που έχει αποκτήσει μέσα στα χρόνια.
Περιστασιακά είναι σε μια κριτική επιτροπή, πριν λίγα χρόνια το φεστιβάλ του Λοκάρνο του απένειμε Χρυσή Λεοπάρδαλη για την συνεισφορά – κι ας είναι τρεις ταινίες, κάποιος θα πει από την πρώτη αρκεί – όμως «που είναι ο Βίκτορ Ερίθε;» θα μπορούσε να είναι και τίλος ιδιοσυγκρασιακής κομεντί που κανείς ποτέ δεν έκανε.
Όπως αποκαλύπτει λοιπόν η El Diario, ο 82χρονος ετοιμάζει το «Cerrar Los Ojos», με τίποτα φυσικά να μην έχει διαρρεύσει, πλην του ότι Ζοζέ Κορονάδο και Μαρία Λεόν είναι κλεισμένοι. Ανυπομονησία λοιπόν, είθε τούτο για τον Ερίθε να μην έχει την έκβαση του «El Embrujo de Shanghai», που προσπάθησε χρόνια να το κάνει, αλλά τελικά το έκανε ο Φερνάντο Τρουέμπα το 2002, με άγνωστα στον υπογράφοντα αποτελέσματα.
Δείτε εδώ μια ωριαία, περιεκτική συνέντευξη του σκηνοθέτη από το προαναφερθέν Λοκάρνο.
