Από τις πιο αγαπημένες κινηματογραφικές ιστορίες των καιρών μας, οι τρεις ταινίες που έγραψαν μαζί οι Ρίτσαρντ Λινλέιτερ, Ίθαν Χοκ και Ζιλί Ντελπί δημιούργησαν δυο ξεχωριστούς χαρακτήρες που διαμορφώνονται στο πέρασμα του (αληθινού) χρόνου και ακολουθούν μία αρκετά ακραία σύμβαση. Όλη η αφήγηση στηρίζεται αποκλειστικά στον διάλογο με μακρόσυρτες σκηνές όπου οι ήρωες μιλούν μεταξύ τους και οφείλουν να παρουσιάσουν στο κοινό τους κάτι συναρπαστικό.
Αυτό δε συνέβη για πρώτη φορά στην τριλογία του «Πριν…», οι τεχνικές όμως που δανείστηκε ο Λινκλέιτερ από παλιότερους σκηνοθέτες όπως ο Λουί Μαλ (και το αξεπέραστο «Δείπνο μου με τον Αντρέ»), μπορούν να αναλυθούν και να αποτελέσουν ένα δυνατό κινηματογραφικό μάθημα για τη χρήση του διαλόγου στην αφήγηση.
Αυτό έκαναν οι υπεύθυνοι της «The Royal Ocean Film Society» βάζοντας τις τρεις ταινίες ως πρότυπο για το πως γυρίζεται σωστά ο διάλογος χαρακτήρων.
