Κάντε ένα πείραμα. Δοκιμάστε να σφυρίξετε σε κάποιον τη μελωδία του Σούπερμαν, του Ιντιάνα Τζόουνς ή του Χάρι Πότερ. Αμέσως θα καταλάβει σε ποια ταινία αναφέρεστε, θα σας φιλοδωρήσει με ένα χαμόγελο και θα ξεκινήσετε μια συζήτηση κατά τη διάρκεια της οποίας θα χαμογελάτε κι οι δυο. Υπεύθυνος για αυτό είναι ο Τζον Γουίλιαμς, ο μουσικοσυνθέτης που δίδαξε την ξεχασμένη πια τέχνη του μουσικού θέματος στο σινεμά, που μέσα από δεκαετίες δουλειάς κατόρθωσε να υφάνει πάνω στο πεντάγραμμο μερικές από τις χαρακτηριστικότερες μελωδίες που ακούστηκαν ποτέ στη σκοτεινή αίθουσα.
Mπορεί να έκλεισε τα 90 τον περασμένο Φεβρουάριο, μα συνεχίζει ακάθεκτος τις συναυλίες, αλλά και τη σύνθεση κινηματογραφικής μουσικής. Ο ίδιος δήλωσε πριν λίγο καιρό ότι μετά το σάουντρακ του πέμπτου «Ιντιάνα Τζόουνς» σκέφτεται να αποσυρθεί από την κινηματογραφική μουσική, αλλά εμείς δεν τον πιστεύουμε. Έχει ακόμα μπόλικες ταινίες να γυρίσει ο Σπίλμπεργκ, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα τον πείσει να γυρίσει. Αν πάντως ο πέμπτος Ιντιάνα είναι όντως το κύκνειο άσμα του στο σινεμά -μουσική, όπως δήλωσε, θα συνεχίσει να γράφει- φαίνεται ότι θα μας αποχαιρετίσει με μία από τις καλύτερες δουλειές του.
Στο πλαίσιο μιας συναυλίας που έδωσε στο Hollywood Bowl, ο Γουίλιαμς παρουσίασε για πρώτη φορά το θεματάκι που έγραψε για την Ελένα, τον χαρακτήρα που υποδύεται στο φιλμ η Φίμπι Γουόλερ-Μπριτζ, κατόπιν προτροπής του σκηνοθέτη της ταινίας Τζέιμς Μάνγκολντ. Κάποιος από το κοινό είχε την ευγενή καλοσύνη να το βιντεοσκοπήσει, ο ήχος είναι εντάξει, οπότε μπορέσαμε να το ακούσουμε και όλοι εμείς που, λόγω της ισοτιμίας ευρώ – δολαρίου, δυσκολευτήκαμε λίγο να βρεθούμε στο Hollywood Bowl.
Από τις πρώτες νότες έχουμε ήδη ερωτευτεί τον χαρακτήρα της Ελένα, με την παλιομοδίτικη αύρα της μελωδίας να παραπέμπει στο σινεμά των καλύτερων μας χρόνων. Διάολε, θα μας λείψει πολύ αν σταματήσει να γράφει μουσική για το σινεμά.
