Ξεκίνησε από spinoff του «Breaking Bad», οπότε όχι εύκολη διαδοχή. Κι όμως η επιρροή και η ευρεία αποδοχή του το φέρνουν ψηλότερα κι από τον λόγο ύπαρξής του. Έξι σεζόν μετά, με την τελευταία διαιρεμένη στα δύο, το «Better Call Saul» μπορεί να μην έχει την θεαματικότητα άλλων σειρών, πράγμα ούτως ή άλλως μη προσδοκώμενο από την παραγωγή του, έχει όμως να επιδείξει μνημειώδες word of mouth και μια φήμη καλπάζουσα, ακόμα και με τα σημερινά μέτρα. Έχει μια λίστα βραβείων και υποψηφιοτήτων, τόσο μακρά ώστε να πείθει και τους πιο δύσπιστους για το αποτύπωμά της στην τηλεοπτική κουλτούρα που προσφάτως παραδίδει τα τοτέμ του μέλλοντός της.
Εδώ, σε ένα κλασικά καλοδουλεμένο, σκεπτικό δοκίμιο του Thomas Flight, που αναμοχλεύει την χαρακτηρολογία, την χρήση των props, την εικόνα και τις συνθέσεις του κάδρου και την συνεισφορά της φωτογραφίας, αναλύονται κάποιοι από τους λόγους της εκφραστικής τελειότητας της σειράς.
