Πρώτα απ' όλα το άρθρο του Σον Ίγκαν για να σχηματίσετε την δική σας άποψη.
Το διαβάσατε; Ήρεμοι; Ωραία, ξεκινάμε.
Ουδείς στο κριτικό απυρόβλητο, συμφωνούμε. Ούτε οι ιερές αγελάδες, ούτε τα ιερά τέρατα, ούτε, ασφαλώς, οι…κριτικοί. Εκθέτοντας το έργο και την δουλειά σου θα προσκρούσεις σε διαφωνούντες. Ωστόσο από εκεί ως την διατύπωση μιας κριτικής στάσης, αντίθετα με ότι τα social διδάσκουν, χρειάζεται περίσκεψη, προσπάθεια, καλή προαίρεση, επιχειρήματα. Ο Ίγκαν κάτι πάει να πει, αλλά είναι τόσο «παγιδευμένος» ανάμεσα στο clickbait της πρόκλησης και την επιδερμικότητα της σκέψης και παραδειγμάτων που η όποια σοβαρότητα εξατμίζεται.
Και ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο δεν άντεξε ο άνθρωπος, χάλασε και τα τσάκρα του θυμώνοντας:
«Πολύ-πολύ σπάνια αναρτώ για να αντικρούσω, αλλά ο όγκος των ασυναρτησιών, λανθασμένων αντιλήψεων, ανακριβειών και εχθρικών χαρακτηρισμών δίχως την στήριξη ενός σκεπτικού, είναι προσβλητικό, σκληρό και με κακές προθέσεις φαινόμενο. Ζητάμε αναγνωσιμότητα αλλά με ποιο κόστος;»
Και είναι αλήθεια, όσο και αν δεν μας απασχολεί δευτερόλεπτο η συνέπεια αυτού, ότι «η έρημη χώρα» των πυκνοκατοικημένων social είναι γεμάτη τέτοια φαινόμενα. Ο καθένας πασχίζει για τον χώρο του στη διασημότητα, αλλά ποιο είναι το τίμημα για την επικοινωνία και, τελικά, για τον ίδιο του τον εαυτό;
Ο ντελ Τόρο πάντως ήταν σαφής στην προστασία του Μάρτιν Σκορσέζε: «Αν ο Θεός μου πρότεινε να μου κόψει χρόνια και να τα δώσει στον Σκορσέζε, θα δεχόμουν. Ο άνθρωπος καταλαβαίνει το σινεμά, το προασπίζεται, το ενσαρκώνει. Πάντοτε αγωνίζεται για την τέχνη του σινεμά, αντί για την βιομηχανία του. Ποτέ δεν τιθασεύτηκε και η θέση του στην ιστορία είναι ακλόνητη.»
Έτσι ακριβώς. Κι ας διατηρεί ο καθένας την κριτική του στάση, που οφείλεται όμως να είναι τεκμηριωμένη και καλοπροαίρετη. Όταν χαρακτηρίζεις «τεμπέλη» εναν σκηνοθέτη που δεν έχει αφήσει είδος ανεπίσκεπτο (τώρα που θα προστεθούν και οι γουέστερν «Killers of the Flower Moon»), όταν λες ότι χρησιμοποεί «τους ίδιους και τους ίδιους ηθοποιούς» (και να συνέβαινε ποιο το πρόβλημα;), όταν αποκαλείς κακό σινεμά το «Οργισμένο Είδωλο» γιατί «δεν έχει σάουντρακ», «έχει επαναλαμβανόμενους διαλόγους» ή «υπερβολικό box», ή ότι ο «Ταξιτζής» «δεν έχει momentum», τότε καταλαβαίνουμε κι εμείς ότι μας δουλεύεις και ότι η αναφορά στη δουλειά σου ήδη υπερέβη τα χρονικά της όρια.
