Άλλο homeland, άλλο Joyland. H πακιστανική κυβέρνηση, ίσως μετά από πιέσεις σκληροπυρηνικών ισλαμικών ομάδων, αποκάλεσε τον έρωτα ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια τρανς γυναίκα «απωθητικό» και «τελείως ανάρμοστο». Οπότε και απαγόρευσε το έργο του Σαΐμ Σαντίκ, την πρώτη φορά που πακιστανική ταινία επελέγη στις Κάννες, κερδίζοντας μάλιστα και τον φετινό Queer Φοίνικα. Η ταινία έχει πάρει πράσινο φως από την κυβέρνηση και την λογοκρισία της, ωστόσο η τελευταία υποχώρησε μετά από καμπάνια δυναμικών ισλαμικών κομμάτων. Να θυμίσουμε ότι η ομοφυλοφιλία είναι παράνομη στο Πακιστάν και θεωρείται ενάντια στις πακιστανικές αξίες.
Το γεγονός, εκτός όλων των σημαντικότερων άλλων, υποσκάπτει την πιθανότητα η ταινία να βρεθεί στα Όσκαρ, αφού όρος συμπερίληψης είναι η προβολή του εκάστοτε έργου στην πατρίδα του. Ο Σαντίκ μίλησε για σοβαρότατη αδικία και δήλωσε ότι θα εφεσιβάλλει, τρόπον τινά, την απόφαση. «Είναι αντισυνταγματική και παράνομη η πράξη τους», δηλώνει.
Το Πακιστάν, μια αυστηρή ισλαμική χώρα, έχει παρελθόν με απαγορεύσεις ταινιών. Το έκανε πρόσφατα με το πακιστανικό «I'll Meet you There», θεωρώντας ότι προωθεί αρνητική όψη των Μουσουλμάνων, το έκανε ακόμα και με τον «Κώδικα Ντα Βίντσι»…
Για πολλοστή και σίγουρα όχι τελευταία φορά, κρίμα. Αυτές είναι ευκαιρίες καλύτερης συνύπαρξης όλων των ανθρώπων και αντ΄αυτού ενοχοποιείται η δημιουργία και οι στάσεις/συμπεριφορές/αισθήματα που παρουσιάζει. Την ταινία, το έργο τέχνης γενικά, μπορείς να διαλέξεις να το αντιμετωπίσεις, η επέμβαση του κράτους και της θρησκοληψίας αποστερεί ένα δικαίωμα και επιβάλει έναν σκοταδισμό που ποτέ δεν έκανε τον κόσμο μας καλύτερο μέρος. Ελπίζοντας -και προβλέποντας- οσκαρική ανάταξη για να συμεπριληφθει το έργο την συζήτηση, συνυπογράφουμε για αναθεώρηση της πράξης της πακιστανικής κυβέρνησης.
