Ενώ προγραμματίζεις το σύμπαν γελά. Και οι ζαριές του μπορεί να μην είναι καταστροφικές – κάποτε είναι κι απ' αυτό – αλλά είναι σίγουρα αναπάντεχες. Και καλείσαι να προσαρμοστείς για να αντέξεις. Το αυτό συνέβη και στους Ράιαν Κούγκλερ και Τζο Ρόμπερτ Κόουλ, που προεοίμαζαν μια εντελώς άλλη συνέχεια στον «Μαύρο Πάνθηρα» και μια εντελώς άλλη ταινία απαιτήθηκε με τον θάνατο του Τσάντγουικ Μπόουζμαν, μια από τις λυπηρότερες απώλειες καλλιτεχνών τα τελευταία χρόνια.
Βασικό ρόλο στην ιστορία θα έπαιζε το γεγονός που συμβαίνει στους «Avengers» (ανάμεσα «Infinity War» και «Endgame») και εξαϋλώνει τους μισούς ζώντες οργανισμούς του σύμπαντος. Σχεδιαζόταν μια ιστορία πατέρα-γιου από την πλευρά του πατέρα, το ανάποδο δηλαδή της πρώτης ταινίας που ήταν από την πλευρά των απογόνων. Η ταινία θα είχε και animation (!) που θα εισήγαγε τον γιο του βασιλιά Τ'Τσάλα, Τουσέν.
«Η πρώτη σκηνή ήταν animation. Ακούς τη Νάκια (Νιόνγκο) να μιλά στον Τουσέν, ο οποίος δεν γνωρίζει ότι ο μπαμπάς του είναι ο Μαύρος Πάνθηρας, αφού δεν τον συνάντησε ποτέ. Και μετά θα κάναμε ένα cut και θα βγαίναμε στην εποχή που επιστρέφουν όλοι από το 5ετές επεισόδιο της εξαφάνισης των ζώντων οργανισμών. Και ο Βασιλιάς συναντά για πρώτη φορά τον γιο του».
«Πάντως ο τόνος θα ήταν ανάλογος», διαβεβαιώνει ο Κούγκλερ, που επιβεβαίωσε επίσης στην συνέντευξη ότι ο Νάμορ θα ήταν και εκεί ο ανταγωνιστής της ιστορίας. «Και τότε θα υπήρχε ο θρήνος της απώλειας του χρόνου των 5 ετών, το ίχνος της απουσίας εκείνου που έχει τόσες πολλές ευθύνες για τόσους πολλούς ανθρώπους. Η θλίψη θα ήταν και εκεί ένα μεγάλο μέρος».
