Φίλοι αντιπαθούντες τον Ντάμιεν Σαζέλ ενωθείτε. Το «Babylon», ένα στοίχημα ανάλογο της έπαρσης του δημιουργού του, η ταινία που θα έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει για το Χόλιγουντ του Μεσοπολέμου, κόστισε 110 εκατομμύρια, οπότε υπολογίστε άλλα τόσα το μάρκετινγκ, και απέφερε μέχρι στιγμής – και μάλιστα στην καλύτερη εποχή του χρόνου – κάτω από 5 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσει τόσα πολλά λεφτά που θα θεωρηθεί μια από τις καταστροφικότερες βόμβες στην ιστορία του Χόλιγουντ – πράγμα βέβαια που λέει πολλά και για την σημερινή κατάσταση της αίθουσας. Το καλύτερο, ίσως, είναι ότι ο νεαρός δημιουργός θα κατεβάσει λίγο το φρύδι της απίθανης βεβαιότητάς του ότι είναι το μεγαλύτερο ταλέντο στην ιστορία της βιομηχανίας.
Λίγο πιο σοβαρά τώρα. Ο Πολ Σρέιντερ, σταθερά ενεργός στο facebook, «ξύνει το κεφάλι του» αφ΄ότου είδε το έργο. «Η ταινία είναι πολλά πράγματα, αλλά καλά τεκμηριωμένη δεν είναι. Διαβάζοντας διάφορα φυτεμένα άρθρα για την ογκώδη μελέτη του δημιουργού της, έξυνα το κεφάλι μου με απορία. Υπάρχει κάποιος ιστορικός του σινεμά που συμφωνεί με αυτή την υποτιθέμενη εξιστόρηση;»
Πες τα Πολ. Ο Σαζέλ πάντως, σε συνέντευξή του στο IndieWire, υποστήριξε ότι ξεκίνησε την έρευνά του 15 χρόνια πριν, βλέποντας ντοκιμαντέρ, βωβές ταινίες και επισκεπτόμενος αρχεία βιβλιοθηκών. «Ήταν ένας μικρός θησαυρός για τον οποίον έσκαβα πολλά χρόνια», λέει ο Σαζέλ. «Η έρευνα ήταν τόσο εθιστική που χρειάστηκε κάποια στιγμή η συνειδητή σκέψη ότι θα πρέπει να το ξεκινήσω τώρα ή ποτέ. Πρέπει να κλείσω τα βιβλία, να κρατήσω όλες τις σημειώσεις μου ανά χείρας και να βρω τρόπο να το γυρίσω».
Ουδεμία αμφιβολία για το δημιουργικό πάθος, ουδεμία επίσης για την αυταρέσκεια του Σαζέλ, ενός γεμάτου αυτοπεποίθηση δημιουργού με γκελ σε αρκετό κόσμο, που έχει μπροστά του το μεγαλύτερο ερώτημα για έναν δημιουργό. Να τιθασεύσει (όπως έκανε εν μέρει στο «First Man») όλη αυτή την έπαρση στην υπηρεσία μιας άλλου τύπου δημιουργίας που, τουλάχιστον, δεν θα έχει σκοπό της το δέος του θεατή για την υπογραφή αντί (και) την σκέψη του για το περιεχόμενο που αντικρίζει.
Να όπως ο σοσιομιντιακός Σρέιντερ, που δεν αφήνει και πολλά να πέσουν κάτω τελευταία, αλλά περνά και την καλύτερη ίσως δημιουργική περίοδο της λαμπρής καριέρας του.
