Μπορεί όπως λέει πλήρως αστειευόμενος κι ένας φίλος «σε 10 μέρες να πάει στα Όσκαρ [και] να τους σφαλιαρίσει όλους», αλλά η συγχώρεση είναι καλό πράγμα, ωφέλιμο και ενίοτε το βλέπουμε να συμβαίνει. Σιγά-σιγά, αλλά συμβαίνει. Άλλωστε, καθώς σήμερα πια θυμηθήκαμε για τα καλά ποια είναι τα σοβαρά και ποια τα διόλου, γεγονότα όπως η περσινή φάπα είναι απλώς «κακές στιγμές» και πρέπει γρήγορα να αφήνονται πίσω.
Το αυτό θα σκέφτηκαν και τα Βραβεία των Αφροαμερικανών Κριτικών Κινηματογράφου και παρέδωσαν το «Beacon Award» στον καλό μας φίλο Γουίλ, και στον Αντουάν Φούκουα που τον σκηνοθέτησε στο «Emancipation».
Στην ομιλία του ο Σμιθ δεν διαβάζουμε πουθενά να έκανε και λίγη πλάκα με τα χαΐρια του τα περσινά, μίλησε όμως για την ταινία, για την σημασία των ταινιών ως φάρων (Beacon γαρ) αναφοράς σημαντικών θεμάτων. Μίλησε για την ιστορία του Πίτερ που έφεραν στην οθόνη, για τον θρίαμβο της πίστης του και της βαθιάς αγάπης του για την οικογένειά του. Ευχαρίστησε επίσης την Apple, ευχαρίστησε την Ένωση, είπε ότι είναι η πιο δύσκολη ταινία που γύρισε ποτέ, μίλησε για την απανθρωπιά της σκλαβιάς, γενικά είπε ότι χρειαζόταν ώστε να όλα να πάνε πρίμα.
Ο Σμιθ πάντως φέτος βραβεύθηκε και από τα NAACP Image Awards, αλλά ευχαρίστησε μέσω Instagram τονίζοντας ιδιαίτερα την σημασία και αυτών των βραβείων – που, ενημερωτικά, συμβάλλουν στην αναγνώριση έγχρωμων καλλιτεχνών. Άντε, σύντομα να δοθεί κι ένα συγχωροχάρτι από τους υπόλοιπους να πάμε παρακάτω.
