Η διοργάνωση που γιορτάζει τους χαμένους της χρονιάς, η χολιγουντιανή Χώρα του Θαυμάτων που οι νικητές είναι ηττημένοι, τα μισητά, δηλαδή…αγαπημένα Χρυσά Βατόμουρα, είπαν και φέτος την τελευταία τους (πριν τα Όσκαρ) λέξη. Και ήταν, ως συνήθως, σχετικά διασκεδαστικά.
Ενώ ο Όστιν Μπάτλερ κόντεψε να πάρει ένα Όσκαρ, ο Τομ Χανκς πήρε ένα Βατόμουρο ως Συνταγματάρχης Τομ Πάρκερ – και ήταν υποψήφιος και ως Τζεπέτο στον «Πινόκιο» του Ζεμέκις! Πήρε κι άλλο ένα Βατόμουρο στην ειδική κατηγορία Χειρότερου επί της Οθόνης Διδύμου, μαζί με το γεμάτο latex πρόσωπό του (+ γελοία προφορά) στην ταινία του Λούρμαν. Γιατί έτσι.
Άλλες δύο τιμές πήγαν στο «Blonde» του Άντριου Ντόμινικ, ωραίες, γεμάτες τιμές, Χειρότερης Ταινίας και Χειρότερου Σεναρίου, σε ένα μίνι sweep ασυγχώρητης δόξας, ανάλογης ίσως του μεγαλοϊδεατισμού του Ντόμινικ, αλλά τυπικά κατεδαφιστικής των Βατόμουρων λογικής. Χειρότερος ηθοποιός ήταν ο Τζάρεντ Λέτο για τον «Morbius», που πήρε κι άλλον ένα ανάποδο έπαινο στην Β' Γυναικεία Ερμηνεία της Άντρια Αρχόνα.
Πλάκα είχε το βραβείο Razzie Redeemer στον Κόλιν Φάρελ, που ως Αλέξανδρος είχε πάρει ένα Βατόμουρο όλο δικό του, ενώ ακόμα περισσότερη πλάκα είχε ο ίδιος ο θεσμός που τίμησε τον εαυτό του με Βατόμουρο Β' Γυναικείου επειδή επέδειξε περιορισμένη λεπτότητα στην πρόταση της 12χρονης Ράιαν Κίρα Άρμστρονγκ στην κατηγορία. Το γεγονός πάντως ότι κάτι τέτοιο στηλιτεύθηκε τόσο, αποδεικνύει ίσως ότι δεν αντιμετωπίζουμε τα Βατόμουρα σαν κάτι ασόβαρο και χιουμοριστικό, αλλά σαν κάτι που είναι και αυτό μέρος μιας χιουμοριστικής λογοκρισίας. Αν ένα παιδάκι είναι «οκ» να το βαζουμε να παίζει (σε μια άθλια ταινία) για να βγάλουμε χρήμα και δόξα, πρέπει να είναι «οκ» και να κάνουμε αστεία για την ερμηνεία του και την διεύθυνσή της από τους (πάντα καλοπροαίρετους…) μεγάλους.
Το βιντεάκι των βραβεύσεων, εδώ:
