Ναι, πέθανε πολύς κόσμος (και) πέρυσι/φέτος στα κινηματογραφικά μας. Αλλά, αλήθεια, υπάρχει λόγος να φτιάχνεις ένα αφιερωματικό κλιπ, ιστορικά το συστηματικά συγκινητικότερο της απονομής, αφήνοντας έξω κάποιους; Γιατί δεν πρόκειται για δημοσιογραφική παράβλεψη. Αν είναι κάτι τέτοιο το «γκάφα» δεν το περιγράφει. Είναι επιλογή. H οποία δεν βλέπουμε και που εδράζεται. Για παράδειγμα η Μελίντα Ντίλον, που έφυγε πέρυσι, ήταν υποψήφια για Όσκαρ. Ο Χιου Χάτσον επίσης, εκτός του ότι ήταν και σκηνοθέτης μιας Καλύτερης Ταινίας. «Ο Θεός να την κάνει», θα πει κάποιος, αλλά και πάλι το βραβείο το πήρε.
Οπότε ποιο το κριτήριο; Γιατί η Άν Χες, ο Φρεντ Γουόρντ, ο Τομ Σάιζμορ, η Μπάρμπαρα Γουόλτερς, ο Πίτερ Μπρουκ, ο Μάικ Χότζες, η Σίντι Γουίλιαμς, ο Ρόμπερτ Μπλέικ ή ο Φιλιπ Μπέικερ Χολ δεν μνημονεύθηκαν; Άγιος τηλεοπτικός χρόνος είναι, μάλλον, η απάντηση.
Που στην περίπτωση της Μάιρα Σορβίνο δεν αρκεί και η γυναίκα έκανε δήλωση, έκανε τιτίβισμα, υπενθύμισε ότι αγαπά και θυμάται τον μπαμπά της, και όλα τα παρελκόμενα, ενώ να θυμίσουμε κι εμείς ότι όταν έπαιρνε το Όσκαρ Β' Γυναικείου της για τον ακυρωθέντα Γούντι Άλεν και την «Mighty Aphrodite» του πριν 26 χρόνια, ο μπαμπάς της ήταν εκεί, κατασυγκινημένος και την άκουγε μεταξύ άλλων να τον ευχαριστεί γιατί όσα ξέρει για την υποκριτική από εκείνον τα έμαθε. Κρίμα Ακαδημία, κρίμα, πολλοστή φορά υπόλογη για το in memoriam.
It is baffling beyond belief that my beloved father and many other amazing brilliant departed actors were left out. The Oscars forgot about Paul Sorvino, but the rest of us never will!! https://t.co/dbgcfb1qy3 via @forthewin
— Mira Sorvino (@MiraSorvino) March 13, 2023
