Μετά την δυναμική στήριξη των σινεφίλ, μετά την επιμονή πολλών από εμάς και την ορθή έκθεση του ζητήματος, σε πείσμα της λασπολογίας και αντιδραστικών αντανακλαστικών μερίδας του Τυπου, μετά την παρέμβαση σπουδαίων καλλιτεχνών αλλά και τις καίριες τοποθετήσεις της Προέδρου της Δημοκρατίας – που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, λέγεται ότι υπήρξε καταλυτική- αλλά και του Δημάρχου Αθηνών, ο πρωθυπουργός κος Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθετήθηκε επί του ζητήματος με μια δήλωση που δείχνει μεν μια πρώτη νίκη όσων πασχίζουμε να διαφυλάξουμε την πολιτιστική μας μνήμη και ένα αθηναϊκό κέντρο που θα μεριμνά και για τους κατοίκους του, μα και με ένα σημείο που προκαλεί εντονότατο προβληματισμό.
Η δήλωση του κου Μητσοτάκη έχει ως εξής:
«Μιλώντας για την Αθήνα, θέλω να σταθώ στη λειτουργία των ιστορικών κινηματογράφων του κέντρου, ένα θέμα που έχει απασχολήσει όλους μας τις τελευταίες μέρες και αφορά στη φυσιογνωμία και ταυτότητα της πρωτεύουσας. Έχω ζητήσει από το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να χαρακτηρίσει και επίσημα στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής, ως ιστορικά προστατευόμενη και δεσμευτική τη χρήση κινηματογράφου μαζί με άλλες χρήσεις πολιτισμού, αναψυχής και τουρισμού στα δυο κτίρια που στεγάζουν το Ιντεάλ και το Άστορ, ώστε οι επενδύσεις να αναδείξουν τη μοναδικότητα των τοποσήμων και τον ρόλο τους στη ζωή της πόλης αλλά και στις προσωπικές μας μνήμες. Μπορούμε να έχουμε αρμονική συνύπαρξη των ιδιωτικών επενδύσεων -που είναι αναγκαίες για ένα ζωντανό αστικό κέντρο- με ταυτόχρονη διαφύλαξη της ιστορικής, αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής μνήμης, του σεβασμού των καθημερινών συνηθειών των κατοίκων αλλά και εναρμόνιση με τις σύγχρονες τάσεις. Ο πολιτισμός είναι μοχλός ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής στις πόλεις μας. Και αυτό υπηρετούμε ως κυβέρνηση.»
Οι αιθουσάρχες του ΙΝΤΕΑΛ και του ΑΣΤΟΡ απάντησαν με κοινή δήλωση τα εξής:
«Η παρέμβαση του κ. πρωθυπουργού δείχνει πόσο επιβεβλημένη είναι η διάσωση των δύο κινηματογράφων Ιντεάλ και Άστορ. Μετά την κα Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, είναι πολύ σημαντικό που αναγνωρίζει και εκείνος πως πρέπει να χαρακτηριστεί ως ιστορικά προστατευόμενη και δεσμευτική η χρήση κινηματογράφου των δυο αυτών αιθουσών.
Εάν όμως, προστεθούν και άλλες παράλληλες χρήσεις «πολιτισμού, αναψυχής και τουρισμού», τότε ο εκάστοτε νέος επενδυτής-διαχειριστής θα έχει το δικαίωμα να επιλέξει μια από τις άλλες χρήσεις (π.χ. αίθουσα σεμιναρίων, θεάτρου, συνεδριακού κέντρου, κλπ), καταργώντας αυτή του κινηματογράφου, όντας μάλιστα σύμφωνος και νόμιμος με τις χρήσεις μιας απόφασης, αφού αυτή θα προβλέπεται, όπως την προτείνει ο κ. πρωθυπουργός.
Θεωρούμε λοιπόν απαραίτητο να κριθεί διατηρητέα η χρήση των δυο αιθουσών αποκλειστικά ως κινηματογράφου, αφού εξάλλου αυτή είναι και η διαχρονικά εγκατεστημένη χρήση που τους έχει συνδέσει αναπόσπαστα με την μνήμη και την κοινωνική ζωή των κατοίκων της Αθήνας.»
Σε σχέση με τη δήλωση του πρωθυπουργού, το χωρίο «έχω ζητήσει από το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να χαρακτηρίσει και επίσημα στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής, ως ιστορικά προστατευόμενη και δεσμευτική τη χρήση κινηματογράφου μαζί με άλλες χρήσεις πολιτισμού» γεννά προβληματισμό, ειδικά όσον αφορά την περίπτωση του ΙΝΤΕΑΛ για τον εξής λόγο: σύμφωνα με την σύμβαση εκμίσθωσης που έχει υπογράψει ο ΕΦΚΑ με τον ξενοδοχειακό όμιλο «Mitsis Hotels», που αναδείχθηκε ανάδοχος του διαγωνισμού για το συνολικό ακίνητο, ο τελευταίος υποχρεούται συμβατικά να χρησιμοποιήσει τον χώρο μόνο ως συνεδριακό κέντρο και θέατρο. Περαιτέρω, στις αντιρρήσεις που απέστειλαν τόσο ο ΕΦΚΑ όσο και ο ξενοδοχειακός όμιλος Mitsis Hotels προς την αιτιολογική έκθεση του Υπουργείου Περιβάλλοντος εντός της νόμιμης προθεσμίας, απαιτούν να μην κηρυχθεί διατηρητέα η χρήση του κινηματογράφου. Η επακόλουθη δήλωση του ομίλου μετά τις πρώτες έντονες αντιδράσεις περί «αναβάθμισης» του σινεμά με την προσθήκη της λειτουργίας συνεδριακού χώρου και θεάτρου, πέρα από το γεγονός ότι δεν γεννά ΟΥΔΕΜΙΑ δέσμευση, έρχεται σε αντίφαση με την προηγούμενη ενέργειά του. Ποιος ο λόγος να διαφωνεί ριζικά με την κήρυξη της χρήσης του κινηματογράφου ως διατηρητέας και να απαιτεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος να μην προβεί σε τέτοια απόφαση, αν όντως θέλει να λειτουργήσει τον χώρο ως κινηματογράφο;
Για να βγάλουμε άκρη, θα πρέπει να περιμένουμε την απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, που, όπως γράφουμε από την πρώτη μέρα που πρόεκυψε το ζήτημα, είναι ο αρμόδιος για να αποφασίσει.Θα σημειώσουμε, όμως, ότι αν αυτή δεν προβλέπει ρητά και σαφώς τη χρήση του κινηματογράφου (και μόνο) ως διατηρητέα, ελλοχεύει ο κίνδυνος το ΙΝΤΕΑΛ να χρησιμοποιείται ως κινηματογράφος μόνο ευκαιριακά.
Εμείς θα επισημάνουμε για ακόμα μια φορά ότι και στα δυο ακίνητα οι κινηματογράφοι καλύπτουν περίπου το 10% της συνολικής επιφάνειας, συνεπώς η χρήση των συγκεκριμένων χώρων ως κινηματογραφικές αίθουσες δεν επηρεάζει επί της ουσίας οποιαδήποτε άλλη επένδυση στο ακίνητο. Θα επισημάνουμε, επίσης, ότι αν το 1997 το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν είχε κηρύξει διατηρητέα την χρήση μιας σειράς από θερινούς κινηματογράφους, σήμερα δεν θα υπήρχε ούτε το Σινέ Θησείο, ούτε η Ριβιέρα, δύο χώροι πολιτισμού, δύο θεματοφύλακες της ιστορικής και πολιτιστικής μας μνήμης, δύο προπύργια της εμπειρίας της αίθουσας ΑΛΛΑ και δυο κερδοφόρες επιχειρήσεις που αποτελούν πόλο έλξης ΚΑΙ για τους τουρίστες – αυτό προς απάντηση στους σταυροφόρους τoυ ψυχαναγκαστικού εκτουρισμού και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που βλέπουν φαντάσματα και ιδεολογικές αγκυλώσεις στον αγώνα μας να σώσουμε το σινεμά στην πόλη μας.
