Όχι ένα, τρια franchise έχει γεννήσει ο Τζέιμς Γουάν, το «Saw», το «Insidious» και το «Conjuring». Και τα τρία προέκυψαν από δικές του πρωτότυπες ταινίες και με δεδομένο ότι η πρωτογενής κινηματογραφική μυθολογία σήμερα είναι κάτι σαν είδος προς εξαφάνιση, οι φίλοι του φανταστικού του χρωστάμε πολλά. Το «Saw», βέβαια, ξεστράτισε με τις συνέχειές του στο torture porn, με κάθε νέα προσθήκη να επιβεβαιώνει το ρητό «κάθε πέρσι και καλύτερα» – γιατί το έχει πάρει εργολαβία ο Ντάρεν Λι Μπόουζμαν, ποτέ δεν καταλάβαμε – το «Conjuring» είναι το μόνο διευρυμένο σύμπαν που τα «φέρνει» στα ταμεία πέρα από τα δυο γνωστά υπερηρωικά, και το «Insidious» βρίσκεται κάπου ανάμεσα.
Η πρώτη ταινία ήταν σαν μια βόλτα στο κάστρο του τρόμου με στο λούνα παρκ, έχει ένα από τα ευρηματικότερα jump scares στη ιστορία του είδους, για το οποίο χαιρόμαστε που βλέπουμε να γράφονται τόσα πράγματα, κάνει λίγο και την πλάκα της, έχει και ωραίες σινεφίλ αναφορές – η σεάνς πχ. είναι παρμένη από το «Changeling» του Πιτερ Μέντακ. Ακολούθησε μια δεύτερη από τον ίδιο τον Γουαν που προσβλήθηκε από τη νόσο του σινεμά της εποχής της (και της εποχής μας), όπου μέλημά της ήταν να γεννήσει backstory και να απαντήσει μερικά ερωτηματικά πράγματα που άφηνε ο προκάτοχός της – αν δεν υπάρχει και κάτι ανεξήγητο, πώς να φέρει αποτελέσματα ο τρόμος; Το τρίτο μέρος το ανέλαβε ο τακτικός συνεργάτης του Λι Γουάνελ, ευγενής η προσπάθειά του να φέρει στο είδος το δράμα και τη συγκινησιακή φόρτιση όπως ο Σιάμαλαν, όταν ακόμα το σινεμά του αγαπούσε τους ανθρώπους (του), μα ήταν ακόμα άγουρος σκηνοθετικά και ως σεναριογράφος το ταλέντο του φαίνεται να περιορίζεται στη σύλληψη του concept. Το «Ιnsidious: The Last Key» είναι μια πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση, έχει μια ευφάνταστη ανατροπή στα μισά της διαδρομής, κρίμα που στο τελευταίο εικοσάλεπτο υποκύπτει στην ανάγκη εξυπηρέτησης ενός κινηματογραφικού σίριαλ.
Το τελευταίο πρόκειται να αποκτήσει νέο «επεισόδιο», με τον Πάτρικ Γουίλσον να περνά και πίσω από τον φακό για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, για να επανέλθει στο κεντρικό στόρι, όπου πατέρας και γιός αντιμετωπίζουν νέες και παλιότερες φαντασματικές και δαιμονικές παρουσίες. Με δεδομένο το τι έχει συμβεί στον χαρακτήρα του Πάτρικ Γουίλσον, είμαστε λίγο περίεργοι να δούμε πώς θα το διαχειριστεί η ταινία, περισσότερο όμως ελπίζουμε σε καλοστημένες βινιέτες τρόμου. Το τελικό τρέιλερ μόλις κυκλοφόρησε, η ταινία εκτός απροόπτου βγαίνει στις ελλληνικές αίθουσες στις 6 Ιουλίου.
