31 χρόνια πριν, βλέπαμε το «Cliffhanger» του Ρένι Χάρλιν ξέροντας ότι δεν είναι μια σπουδαία ταινία, ούτε καν μια καλή ταινία δράσης, ενόσω χειροκροτούσαμε περίπου κάθε δευτερόλεπτο που έπαιζαν μερικές πρωτοφανείς στον ίλιγγό τους εικόνες – και μια ανθολογημένη σεκάνς που άνοιγε μετά τους τίτλους του έργου. Το «Cliffhanger» το αγαπάς γιατί είναι αρχετυπικό action star έργο-φωτογραφία μιας εποχής, το αγαπάς και γιατί περνάς ανέφελα ωραία όπως φρόντιζε εκείνη η χολιγουντιανή εκδοχή.
Βέβαια η ταινία, παρότι απέδωσε εισπρακτικά σε όλο τον κόσμο, και χάρισε μια διετή εμπορική άνοιξη στον Sly, που εν συνεχεία περιέπεσε σε μια εμπορική ανυποληψία περίπου μιας δεκαετίας, ήταν ένας παραγωγικός κυκλώνας που κόντεψε να καταστρέψει τους παραγωγούς της. Κι όμως, εδώ και 14 περίπου χρόνια επιχειρείται μια αναβίωσή της – ακόμα και η Άνα Λίλι Αμιρπούρ (!!!) έχει ακουστεί για να αναλάβει το σίκουελ/reboot. Τελικά φαίνεται ότι έχουμε πράσινο φως.
Ο Ρικ Ρόμαν Γουό, όμως, το σκηνοθετεί, ο Μαρκ Μπιανκούλι το γράφει. Ο πρώτος έχει αμφίβολο παλμαρέ είδους («Το Καρφί», «Ο Κατάδικος», «Ο Φύλακας Άγγελος Έπεσε», κανένα κακό, κανένα ιδιαίτερο), ο δεύτερος υπογράφει ένα επεισόδιο από το τηλεοπτικό «Hunters», λίγα πράγματα λέει αυτό. Βασικά όμως παίζει ο Sly, που με αυτή την ταινία, όταν με το καλό ολοκληρωθεί, θα φέρει το χάρισμά του, το 77-78χρονο χάρισμά του, υπολογίζοντάς την ίσως για την ταινία που θα τον κάνει τον πρώτο με πρωταγωνιστικό ρόλο σε Νο 1 του box office σε έξι διαδοχικές δεκαετίες. Όχι μικρό πράγμα.
Το αναμένουμε, με επιφύλαξη. Αν είχε κυβερνήτη στο τιμόνι οι ελπίδες θα ήταν μεγαλύτερες, μέχρι να εκκινήσει η παραγωγή βλέπουμε, δεν ξέρεις ποτέ. Ορίστε από εμάς η εισαγωγή της ταινίας του 1993, με ολίγη από Τρέβορ Τζόουνς σε κλασική ορχηστρική του στιγμή στο σάουντρακ. Yep.
