Αυτά τα εγκόσμια, τα δυτικά τα πένθιμα είναι μερικές φορές δυσβάσταχτα. Όταν δηλαδή αποχαιρετάς φύσεις και ανθρώπους τους οποίους τόσο προσωπικά όσο και συλλογικά τοποθετεί κανείς στα κεφαλόσκαλα. Είναι προφανές ότι ο Ριουίτσι Σακαμότο υπήρξε για πολλούς από εμάς φιγούρα και πνεύμα φωτεινό. Υπήρξε και αναμφίβολα βαπτισμένος στο άγιο πνεύμα της μουσικής, πέρα από ημισφαίρια, πέρα από καταβολές.
Κι αν κάποτε η φάση του με τις playlist ήταν (και) χιουμοριστική – κάποτε έφτιαξε δωρεάν μια λίστα για το αγαπημένο του ρεστοράν που έπαιζε ως τότε την χειρότερη μουσική του κόσμου – το παρόν δεν ήταν για ανάλογα χιουμοριστική περίσταση. Αν και, αναλόγως πώς τα βλέπεις κανείς, είναι υπέρτατα χιουμοριστικό να αφήνεις μια playlist να συνοδεύσει τους πενθούντες την έξοδό σου. Ένα εξόδιο σάουντρακ που ο μέγας Σακαμότο βρήκε σαν χρυσή ευκαιρία προκειμένου να υπενθυμίσει το εύρος και το βάθος της τέχνης που υπηρέτησε.
Ορίστε λοιπόν: Μπαχ, πολύς Μπαχ, Σκαρλάτι, Χέντελ, Ραβέλ, Ντεμπισί, Σατί, Φορέ, αλλά και Ρότα, Μορικόνε, Τακεμίτσου, Σίλβιαν (κατατοπιστική επιλογή, μεταμορφώνει την ατμόσφαιρα στο κλείσιμο) και Ντελρί, σε ένα όχι βλοσυρό μα ουσιωδώς πένθιμο, ταπεινό δημιούργημα που καθρεφτίζει τον άνθρωπο που το συνέταξε. Υπέροχη λίστα, με μια λεπτομέρεια: Το τελευταίο κομμάτι, της Λόρελ Χέιλο, έχει ημερομηνία προσθήκης την 25η Μαρτίου του τρέχοντος έτους. Μόλις τρεις μέρες πριν φύγει ο Σακαμότο, συμπλήρωνε ακόμα τις μουσικές του, το σπίτι του.
Keep on listening, folks.
