Αυτή η ταινία έχει συζητηθεί όσο λίγες. Ξεκίνησε το 2016 να βρίσκεται στα σπάργανα, ο προϋπολογισμός πήρε την ανιούσα, η πανδημία μεσολάβησε, καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων, διαβόητα αργό post production βέβαια, εν τέλει 7 χρόνια μετά έρχεται στις αίθουσες. Και επιτελείο μετά Μάρτι μιλούν για πρώτη φορά σε μεγάλη συνέντευξη στo Deadline. Θα είναι η πρώτη μιας σχεδόν ετήσιας γύρας, που λογικά θα καταλήξει στην βραδιά των Όσκαρ, ίσως και με το πιο μεγάλο βραβείο στην ποδιά της.
Η συζήτηση έχει πολλές στιγμές, κρατάμε δύο. Η μία αφορά στην περιπλοκότητα της ιστορίας για την οποία ο ΝτιΚάπριο λέει: Οι χαρακτήρες μας με την Λίλι Γκλάντστοουν αντιπροσωπεύουν πόσο διεστραμμένη και περίπλοκη ήταν πολιτισμικά η κατάσταση στην περιοχή. Πολλές γυναίκες των Όσατζ παντρεύονταν λευκούς άντρες οι οποίοι είχαν έρθει σαν αρπακτικά για να απολάβουν τα δικαιώματα των κτήσεων και του πετρελαίου της γης τους. Κι όμως, την ίδια στιγμή, όπως βλέπουμε από τις αυθεντικές μαρτυρίες των χαρακτήρων, το ζευγάρι ήταν στ'αλήθεια αγαπημένο. Αυτή η περιπλοκή κάνει την ιστορία βαθιά σκοτεινή κι αμερικάνικη, […] Ίσως και γι' αυτό χρειαστήκαμε χρόνια για να το διευκρινίσουμε επί της οθόνης.»
Κι αυτό πράγματι ανεβάζει ακόμα πιο πολύ την περιέργεια και τις προσδοκίες. Και μετά έρχεται ο Μάρτι και μας κάνει κύβους: «Μακάρι να έκανα διάλειμμα οκτώ εβδομάδων και ταυτόχρονα να έφτιαχνα και μια ταινία. Τώρα που βλέπω πιο καθαρά, είναι πια αργά. Είναι πολύ αργά. Είμαι γέρος. Διαβάζω πράγματα. Θέλω να πω ιστορίες και δεν υπάρχει αρκετός χρόνος. Όταν ο Κουροσάβα πήρε το Όσκαρ, όταν ο Σπίλμπεργκ και ο Λούκας του το επέδωσαν, είπε: 'Μόλις τώρα αρχίζω να βλέπω την δυνατότητα του κινηματογράφου και είναι πολύ αργά.' Ήταν 83. Εγώ τότε ούτε που κατάλαβα τι εννοούσε. Τώρα καταλαβαίνω.»
Για μας η φράση τελευταία/τελευταίες ταινίες για τον Σκορσέζε δεν πρόκειται να συλλαβιστεί ποτέ. Όπως και για άλλους, ανάλογα σπουδαίους για τον δικό μας κόσμο. Κάποια θα αποδειχθεί, αλλά κανείς μας δεν θα την προφητεύσει. Ως τότε περιμένουμε σαν 15χρονοι την επόμενη, πράγμα που δεν σκοπεύουμε να αλλάξουμε.
Προσεχώς λοιπόν θα έχουμε μια-δυο ακόμα μεταφορές Ντέιβιντ Γκραν, συνεργασία με ΝτιΚάπριο σταθερά, καθώς και ένα biopic για τον Τζέρι Γκαρσία (να το προχωράμε Μάρτι ε!) με τον Τζόνα Χιλ – θα παραμιλάμε με την ερμηνεία του. Και μια ακόμα κουβέντα του Σκορσέζε, που ελπίζουμε να κρατήσετε μέσα σας:
«Λέω στο κοινό της ταινίας μας, αν υπάρχει ένα κοινό για κάτι σαν αυτήν. Δεσμευτείτε σε αυτήν. Η ζωή σας μπορεί να γίνει πλουσιότερη. Είναι διαφορετική ταινία. Το πιστεύω ειλικρινά. Την έφτιαξα και σας την δίνω, οπότε δεσμευτείτε κι εσείς ότι θα την δείτε στην αίθουσα. Δώστε της ένα βράδυ, ένα απόγευμα, περάστε το μαζί της. Με αυτή την ιστορία, αυτούς τους ανθρώπους, αυτό τον κόσμο που καθρεφτίζεται στον δικό μας περισσότερο απ' όσο νομίζουμε.»
Δεσμευόμαστε κ. Σκορσέζε.
