Ο υπογράφων θα ήταν ο τελευταίος να αρνηθεί την γοητεία μιας ταινίας, ή ενός franchise, «ποιος το 'κανε;». Κι αν πρόκειται και για μεταφορά της Κρίστι και των εκπάγλου αποδραστικής καλλονής κόσμων της, ακόμα καλύτερα. Αλλά ο Μπράνα δεν το έχει κάνει καλά, καθόλου καλά. Τα μικρά γκρι κύτταρα του σινεμά αυτοκτονούν το ένα μετά το άλλο βλέποντάς τα, για την ακρίβεια.
Και ο κόσμος, για να μη λέμε μόνο για διάσταση κοινού/κριτικής, δεν φαίνεται να έχει πολύ διαφορετική άποψη. Το πρώτο, «Το Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές», μας παρέσυρε και μετά μας έσυρε έτσι όπως διέσυρε το πνεύμα μυθιστορημάτων, σειρών και ταινιών. Έκανε εισιτήρια μόνο και μόνο για να το συγκρίνουμε ύστερα με το «Έγκλημα στο Νείλο», το οποίο έκανε αισθητά λιγότερα από τα μισά εισιτήρια της πρώτης ταινίας. Ενδεχόμενα τούτο θα χαθεί αύτανδρο – αν και πάντα υπάρχει μια ελπίδα ότι ο Μπράνα θα έχει αλλάξει τακτική μπας και κάνει μια καλή ταινία. Δύσκολο, αλλά.
Το Μουστάκι λοιπόν επιστρέφει για ένα Στοίχειωμα στη Βενετία, βασισμένο στο «Hallowe'en Party» («Το Πάρτυ» στην ελληνική έκδοση) της αγαπημένης Άγκαθα. Φαντάσματα, σεάνς, ένα βενετσιάνικο παλάτσο και μια βροχοθύελλα είναι τα βασικά ατμοσφαιρικά συστατικά και μπορούμε να παραδεχθούμε ότι αυτό το teaser θα μπορούσε να είναι (και να υπαινίσσεται) κάτι πολύ χερότερο. Δεν γίνεται (εξωφρενικός) χαλασμός, το CGI δεν είναι ταπεινωτικών (για τη Βενετία) διαστάσεων και κάποιες εικόνες υποθάλπουν με τη λογική τους έναν πιο horror Πουαρό, πράγμα που μπορεί όντως να έχει την πλάκα του. Τολμηρός ο φίλος Μπράνα;
Κέλι Ράιλι, Μισέλ Γιο, Τίνα Φέι, Τζέιμι Ντόρναν πλαισιώνουν ικανά (αλλά το καστ του Οριάν Εξπρές είναι μακριά) τον ίδιο τον Μπράνα ως Πουαρό, το σενάριο ανήκει στον Μάικλ Γκριν (που ήταν και στα δύο προηγούμενα, δεν φταίει σε τίποτα ιδιαίτερο ο άνθρωπος), ο Χάρης Ζαμπαρλούκος φωτογραφίζει συνεχίζοντας την στενή του συνεργασία με τον σκηνοθέτη, είθε κάτι αλλιώτικο να έγινε εδώ πέρα, πάλι έχουμε πέσει στην παγίδα και το περιμένουμε.
