Η νέα ταινία του Γούντι Άλεν «Coup de Chance» προβλήθηκε στο φεστιβάλ Βενετίας. Με αφορμή αυτή τη συγκυρία, μια μεγάλη συνέντευξη του φιλοξενεί το Variety, από όλες τις ιστοσελίδες, το Variety που πέρυσι αναρωτιόταν σε ένα κείμενο με το οποίο ακόμα γελάμε, πώς είναι δυνατόν το φεστιβάλ Καννών να «επιτρέπει» σε ένα ιδιωτικό εστιατόριο που καμία σχέση δεν έχει με το φεστιβάλ, μα απλά βρίσκεται στις Κάννες, να έχει τοιχογραφία με δεκάδες σκηνοθέτες και ηθοποιούς, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν ο Γούντι Άλεν, ο Ρόμαν Πολάνσκι και ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ – στο επόμενο επεισόδιό μας θα σας μιλήσουμε για τις έννοιες της αρμοδιότητας και της δικαιοδοσίας.
Στην εν λόγω συνέντευξη, που πέρασε και στο ζήτημα της στάσης του Τύπου απέναντί του – με έναν φαιδρό τίτλο, το αμερικανικό Rolling Stone διευκρίνιζε χτες ότι ο Γούντι Άλεν αποθεώθηκε στη Βενετία από ένα «κυρίως ευρωπαϊκό» κοινό- και του metoo, ο Άλεν είχε αρκετά να πει: «Δήλωσα πριν χρόνια ότι θα έπρεπε να είμαι poster boy του metoo και εξεγέρθηκαν. Αυτό που εννοούσα ήταν ότι έχω κάνει 50 ταινίες, είχα πάντα πολλούς καλούς ρόλους για γυναίκες, είχα πάντα γυναίκες στο συνεργείο, τις πλήρωνα το ίδιο με τους άνδρες, χρησιμοποιώ γυναίκα μοντέρ και έχω δουλέψει με εκατοντάδες γυναίκες ηθοποιούς και ποτέ καμία δεν βγήκε να πει ότι ήμουν κακός μαζί της όσο δουλεύαμε ή ότι υπήρξα παρενοχλητικός. Από εκεί και πέρα, κάθε κίνημα που φέρνει όφελος, που κάνει κάτι θετικό, για τις γυναίκες εν προκειμένω, είναι καλό πράγμα. Και όταν, πάλι, επιχερεί να το κάνει με ανόητο τρόπο, γίνεται ανόητο. Διαβάζω περιπτώσεις που υπήρξε πολύ ευεργετικό για τις γυναίκες και σκέφτομαι μπράβο και άλλες που γράφονται ανοησίες και σκέφτομαι ότι είναι χαζό. Και γίνεται χαζό όταν δεν αφορά πραγματικά ένα ζήτημα φεμινισμού ή μια περίπτωση αδικίας προς της γυναίκες. Όταν διυλίζουν τον κώνωπα και προσπαθούν να βγάλουν πρόβλημα από περιπτώσεις που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα έβρισκαν προσβλητικές».
Σε ερώτηση αν έχει ακυρωθεί, ο Άλεν απάντησε «αν είναι να ακυρωθείς, τουλάχιστον ας ακυρωθείς από αυτή την κουλτούρα. Προσωπικά, όμως δεν το σκέφτομαι, το βρίσκω ανόητο. Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει ακύρωση. Όλα τα χρόνια ήταν το ίδιο για μένα. Γυρίζω τις ταινίες μου με τον ίδιο τρόπο, γράφω το σενάριο, βρισκω χρηματοδότηση, γυρίζω το φιλμ, το μοντάρω και κυκλοφορεί. Η παρουσίασή τους έχει αλλάξει. Η διαφορά δεν έρχεται από την κουλτούρα της ακύρωσης, η διαφορά έρχεται από τον τρόπο που παρουσιάζουν τις ταινίες».
Ο Άλεν ερωτήθηκε και για τη σειρά ντοκιμαντέρ του HBO «Allen vs. Farrow» και τις γνωστές κατηγορίες που επανήλθαν στην επικαιρότητα και δήλωσε ότι η αντίδραση του ήταν αυτή που είναι κάθε φορά. «Η περίπτωση έχει ερευνηθεί διεξοδικά από δυο μεγάλα ανακριτικά σώματα, όχι λίγους ανθρώπους, μεγάλα ανακριτικά σώματα. Και αμφότερα μετά από εκτεταμένες, λεπτομερείς έρευνες κατέληξαν ότι δεν ευσταθούν οι κατηγορίες, όπως έγραψα και στο βιβλίο μου «Apropos or Nothing». Το γεγονός ότι παραμένουν στην επικαιρότητα, σημαίνει ότι οι άνθρωποι θέλουν να παραμείνει στην επικαιρότητα, ότι το βρίσκουν ελκυστικό. Αλλά γιατί; Γιατί; Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να γίνει, πέρα από το να ερευνηθούν οι κατηγορίες, το όποιο και συνέβη με εξονυχιστικό τρόπο. Η μια έρευνα κράτησε κάτι λιγότερο από χρόνο, η άλλη αρκετούς μήνες, μίλησαν με όλους τους ενδιαφερόμενους και, τελικά, και τα δύο ανακριτικά σώματα κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα».
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου αν έχει δει τη Ντίλαν ή τον Ρόναν Φάροου ο Άλεν απάντησε αρνητικά. «Όχι. Είμαι πάντα πρόθυμος να τους δω, αλλά όχι». Μετά μίλησαν λίγο και για σινεμά, μπορείτε να διαβάσετε την πλήρη συνέντευξη εδώ.
