Υπάρχουν οι ταινίες που περιμένεις μέσα στη σεζόν και υπάρχουν, πάλι, κι εκείνες που έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις μέσα στη σεζόν και, όταν κάνεις τον τελικό απολογισμό, καταλήγουν να κατατροπώσουν τις πρώτες. Αρκετοί από εσάς θα φυλάξετε μια ειδική θέση για το «Past Lives» της Σελίν Σονγκ όχι στον ετήσιο απολογισμό, σε κάτι γενικότερο (και προσωπικότερο) που ξεπερνά «τα καλύτερα της χρονιάς», τον «πραγματικό νικητή των Όσκαρ» και διάφορα άλλα, εφήμερα κοσμητικά.
H ταινία ήδη συνεπήρε κριτική και φεστιβαλιστές σε Σάντανς και Βερολίνο, έκανε μια αξιοπρεπή καριέρα στο αμερικανικό box-office με 10,8 εκατομμύρια δολάρια σε περιορισμένο κύκλωμα διανομής – μέχρι 906 οθόνες έφτασε- και σε λίγες εβδομάδες θα κάνει τη στάση της στις δικές μας αίθουσες. Ανάμεσα στους θαυμαστές της, λογαριάστε και τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, ο οποίος έγραψε για αυτή ότι αποτελεί «ένα θεσπέσιο, ευαίσθητο, δυνατό δείγμα σινεμά». Αυτό μόνο; Ναι, αυτό. Όταν δείτε την ταινία, θα καταλάβετε προς τι η λιτότητα και η περιεκτικότητα.
Στην ανταπόκρισή του από το Βερολίνο, ο Λουκάς Κατσίκας έκλεινε με τη φράση «το "Past Lives" είναι ένα μικρό αριστούργημα, ένας ήσυχος καημός μοναδικά αποτυπωμένος σε φιλμ». Τώρα που έχουν περάσει αρκετούς μήνες και η ταινία έχει «κάτσει» μέσα μας, μπορούμε να αποφανθούμε με σιγουριά ότι είχε δίκιο. Και σύντομα θα μπορέσετε να το διαπιστώσετε κι εσείς.
