Κρυστάλλινη η συνεπαγωγή. Αν δει κανείς το σινεμά του '90, στην mainstream εκδοχή του, η ακόρεστη δίψα για περισσότερο σεξ είναι κυρίαρχη. Τα τότε περιοδικά (και δη τα δικά μας «ξεβλαχεμένα»), οι «εφημερίδες» που έδιναν τσόντες, η τηλεόραση με την κυρίαρχη (γυναικεία πάντα) σάρκα της και πρώτα όλων (άλλα χρόνια τότε) το σινεμά με τα ερωτικά θρίλερ, τις romcom, τις τσοντοκωμωδίες που κληρονομούσαν τα '80ς, την διαρκή υπογράμμιση του σεξ, ήταν ένα αναπόδραστο καθεστώς.
Μια γενιά μετά, οι τότε έφηβοι έγιναν γονείς και τα παιδιά τους μπούχτισαν – έως σιχαίνονται – τον κόσμο των πατερομαμάδων τους. Είτε το δει κανείς πιο ακαδημαϊκά ως την πλήρη έκπτωση του Ρομαντισμού, είτε, πιο κοινά, ως την γαλούχηση μιας γενιάς που λόγω αποστροφής και social media αποστάσεων δεν γουστάρει να ακουμπιέται (ή να το διατυμπανίζει), τα πράγματα έχουν αλλάξει πρωτοφανώς. Η έρευνα το επικυρώνει.
1500 ρωτήθηκαν και το 47.5% θεωρεί ότι το σεξ δεν χρειάζεται στο θέαμα, το 44% εκτιμά πώς υπερχρησιμοποιείται το ρομάντσο, ενώ τα 44% επίσης θα προτιμούσε να καθαρίσει τη λεκάνη του παρά να πάει online ραντεβού. Σε μια (ψιλο)ανατροπή δε, το 56% προτιμά πρωτότυπες ιστορίες από franchise, προσαρμογές και ριμέικ. Ασαφές εδώ, μεταξύ των εν γένει ασαφειών τέτοιων ερευνών, πόσοι από τους 56 στους 100 πάνε σινεμά και βλέπουν σειρές και με ποια συχνότητα. Μια ροπή πάντως προς εγκατάλειψη του παρελθοντικού ανιχνεύεται.
Άλλα ευρήματα;
Δεν μας αρέσουν τα φυλετικά στερεότυπα (άλλο που τουμπανιάζουμε στο ξύλο τους αλλιώτικους στο σχολείο), τα social media είναι τα «αυθεντικά media» – TikTok προηγούμενου (…), οι αγαπημένες ιστορίες είναι αυτές που έχουν «ελπιδοφόρο ανεβαστικό περιεχόμενο» (πάντα έτσι ήταν) και περιέχουν ανθρώπους «σαν εμάς» που «τα καταφέρνουν ενάντια στις πιθανότητες». Πανομοιότυπα με ανέκαθεν και εδώ.
Αν σε αυτά προσθέσεις ότι άλλες έρευνες, από το Psychology Today όπως αναφέρεται στο άρθρο του Hollywood Reporter από όπου αντλούμε, αναφέρουν ότι η GenZ ασχολείται λιγότερο με το σεξ, κάνει λιγότερο σεξ και με λιγότερους συντρόφους (όχι ταυτόχρονα, εικάζουμε), αλλά και ότι όλα αυτά πιάνουν αξιοσημείωτα περισσότερο τους νεαρούς άνδρες, τα συμπεράσματα δικά σας.
Η κουβέντα ξεκίνησε για την συγκεκριμένη ιστορία από το εισπρακτικά ατυχές «Nο Hard Feelings» με την Τζένιφερ Λόρενς και την γυμνή σκηνή της που δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος στο στούντιο να τους πει ότι εκεί που ψάρευαν επί χρόνια με δυναμίτες δεν πας εσύ αμέριμνος με την απόχη σου.
