Με καθυστέρηση να κι ο Γουίλεμ Νταφό στο Hall of Fame του Χόλιγουντ.
Το να μετρήσεις σταθμούς στην 43χρονη καριέρα του είναι κάπως μάταιο. Ας πούμε ότι με ρόλους σε εκπληκτικό πλήθος αγαπημένων (και καλών) ταινιών κάθε δεκαετία από το 1980 κι εντεύθεν περιέχει Νταφό σε άριστη δοσολογία. Καλών ή κακών, πρωταγωνιστών ή σοφών υποστηρικτικών, ο άνθρωπος έχει στόφα και σεμνότητα σπάνια τόσο αγαστά δεμένα. Να πούμε μερικούς τίτλους ενδεικτικά; Να πούμε. Streets of Fire και Τελευταίος Πειρασμός, Ατίθαση Καρδιά και Light Sleeper, Στη Σκιά του Βρυκόλακα και Spider-Man, Αντίχριστος και Παζολίνι, είναι μόνο ένα μικρό δείγμα. Αν δε προσθέσεις και ποιοι και πόσοι δημιουργοί τον χρειάστηκαν, η σούμα βγάζει αστέρι στο Hall of Fame εδώ και πολλά χρόνια. Ο Γουίλεμ Νταφό είναι κεφάλαιο για το σινεμά και θησαυρός για την Μέκκα.
«Είναι υπέροχο να είμαι μέρος αυτής της κοινότητας καλλιτεχνών και ψυχαγωγών, ανθρώπων που δια του μοιράσματός τους και της υιοθέτησης της οπτικής άλλων μας κάνουν να αισθανόμαστε κοντύτερα και να μας συνδέουν», είπε ο Νταφό συνοψίζοντας τόσο όμορφα γιατί κάνουνε και βλέπουμε ταινίες.
Δίπλα του οι Πατρίσια Αρκέτ και Πέδρο Πασκάλ, με τον δεύτερο να ισχυρίζεται ότι ο Νταφό «είναι ο μεγαλύτερος Αμερικανός ηθοποιός των χρόνων μας.» Τέσσερεις υποψηφιότητες για Όσκαρ συνάδουν της φήμης του ηθοποιού που συμπληρώνει: «Το θέμα με την ηθοποιία είναι ότι η φθορά είναι πολύ εύκολο να παρεισφρήσει. Να γίνεις ρουτινιάρης ή να καταφύγεις στο δεδομένα κόλπα σου, όπως ακριβώς στη ζωή. Πρέπει να βρίσκεις τρόπους να ξυπνάς τον εαυτό σου, να σπας τη ρουτίνα. Πάντως δεν θεωρώ τον εαυτό μου ρισκαδόρο, έχω απλώς μια υιγή ανησυχία. Θέλω να ανακατεύω όσο μπορώ την τράπουλα.»
Καλά να είναι, σε 6-7 χρόνια θα έχει περάσει τις 200 ταινίες. Και ξέρουμε στα σίγουρα ότι το 20% των επόμενων 50 θα είναι ταινίες που θα πάρουμε μαζί μας.
Ολόκληρη η τελετή εδώ:
