O βραβευμένος με Ίρις Γουίλεμ Νταφό – ποιος να το φανταζόταν ότι κάποτε θα γράφαμε αυτή την πρόταση- βρέθηκε καλεσμένος σε podcast κι ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα που ειπώθηκαν, αναφέρθηκε και στον «Αντίχριστο» του Λαρς Φον Τρίερ, μια ταινία από την οποία σήμερα έχει μείνει μόνο ο αχός ενός φεστιβαλικού «σκανδάλου».
«Νομίζω ότι έχει παρεξηγηθεί εξαιτίας της αιχμηρότητας και της προκλητικότητάς του, αλλά έχει πολλά και ενδιαφέροντα να πει για τη δύναμη τον γυναικών, τον φόβο των ανδρών για τις τελευταίες, τη σύγκρουση ανάμεσα στη λογική και στη μαγεία. Υπάρχουν πολλά sex politics μέσα και δεν είναι καθόλου μισογύνικο», αναφέρει ο Νταφό και, όπως θυμόμαστε την ταινία, δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε – αν ο χαρακτήρας της Γκενσμπούρ φέρεται όπως φέρεται στη γκροτέσκ τρίτη πράξη της ταινίας, είναι για να καταδειχθεί ο ρόλος της «κακιάς» που επιφύλασσαν στη γυναίκα κοινωνίες αυστηρά ανδροκρατούμενες και αυστηρότερα θρησκόληπτες.
Δυσκολότερο είναι να υπερασπιστείς την αναπαράσταση του προπατορικού αμαρτήματος στην εισαγωγή, αλλά σίγουρα ο «Αντίχριστος» είναι μια ταινία που πρέπει να δεις κάποια στιγμή στη ζωή σου, παρά τις προβοκατόρικες πινελιές του Τρίερ – ή και λόγω αυτών.
