To φεστιβάλ του Σάντανς βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο, κηρύσσοντας και επισήμως την έναρξη του φεστιβαλικού έτους. Μέχρι στιγμής δεν έχει προκληθεί μεγάλο σούσουρο από κάποιον τίτλο συγκεκριμένα, το «If I Had Legs I’d Kick you» με τη Ρόουζ Μπερν, που θα δούμε και στο (προγραμματικά ισχνό) φεστιβάλ Βερολίνου τον άλλο μήνα φαίνεται να συζητιέται περισσότερο, αλλά έχει και την Α24 από πίσω, που παραμένουν μάστορες στο χτίσιμο του hype, οπότε κρατάμε μικρό καλάθι προς το παρόν.
Στο μεταξύ, οι θαμώνες του φεστιβάλ παρακολούθησαν και μια ωριαία συζήτηση εφ’όλης της ύλης με τον Μπιλ Μάρεϊ. Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι τεμπελιάζει τελευταία, δεν αναζητά ρόλους. Ως γνωστόν, δεν έχει ατζέντη και όταν κάποιος τον θέλει στην ταινία του, αφήνει μήνυμα στον τηλεφωνητή του, με αποτέλεσμα «να μην τον ψάχνουν από τα στούντιο». Όπως δήλωσε, όμως, η συμμετοχή του σε δυο ανεξάρτητες ταινίες την περσινή χρονιά, το «Riff Raff» – καμία σχέση με την ταινία του Κεν Λόουτς, για να προλάβουμε όποιον το σκέφτηκε- και το «The Friend», που δίχασε, του άνοιξε την όρεξη και θέλει να αρχίσει να κυνηγά και πάλι υλικό που τον ενδιαφέρει. «Όλη μου τη ζωή περίμενα να έρθει κάτι στο στόμα μου κι όταν ερχόταν, το έτρωγα».
Όπως αποκάλυψε, του αρέσει να παίζει ανθρώπους με γοητεία που προκαλούν και λίγο κακό, γιατί και ο ίδιος έχει προκαλέσει τέτοιο στην πραγματική ζωή. «Είναι ένας τρόπος να το πληρώσω, να αποδεχτώ την ευθύνη. Μπορεί να προξενείς ζημιά χωρίς συνείδηση, αλλά δεν παύεις να είσαι υπεύθυνος για τη ζημιά που προξένησες». Δήλωσε επίσης ότι δεν έχει παράπονο, ότι είχε επιτυχία στην καριέρα του και έβγαλε χρήματα που πλήρωσαν για «τις κάλτσες και τα παπούτσια που φορούσε εκείνη τη μέρα» και ότι ο καλύτερος ηθοποιός με τον οποίο έχει συμπρωταγωνιστήσει ποτέ ήταν ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, κι ας γινόταν γκρινιάρης πότε πότε – για την ιστορία οι δυο τους έπαιξαν μαζί στο «Get Low» (2009) του Άαρον Σνάιντερ.
Τέλος, η συζήτηση πέρασε και στα μεγάλα ζητήματα, στον θάνατο συγκεκριμένα. Ο Μάρεϊ απευθύνθηκε στο κοινό, ζήτησε να σηκώσουν τα χέρια όσοι φοβούνται τον θάνατο κι έπειτα πρόσθεσε ότι πρέπει να το ξεπεράσουν, γιατί είναι χάσιμο χρόνου. Κι ομολογουμένως ο χρόνος είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στη διάθεσή μας.
