Από τα horror και πάντοτε ψυχαναλυτικά νερά των «Hereditary», «Midsommar» και «Ο Μπο Φοβάται», ο Άρι Άστερ επιστρέφει άμεσα, ξανά με την Α24 ξοπίσω του, για μια ιστορία γουέστερν σκηνογραφίας που φαίνεται να επιθυμεί πολιτική σκιαγράφηση της αμερικανικής «στιγμής» των τελευταίων 5 χρόνων, ετών που ατυχώς ίσως για την λοιπή ανθρωπότητα (και σίγουρα για την Αμερική) έχουν εξωθήσει τα πράγματα σε νέα άκρα παρουσιάζοντας πλέον προσωπικότητες (όχι μόνο Προέδρους) που ποτέ δεν θα πίστευες ότι μπορεί να έχουν πια λαϊκό έρεισμα.
Η ταινία έρχεται για τον Άστερ σε μια κρίσιμη εποχή, κατά την οποία η τρίτη ταινία του δίχασε κοινό και κριτική, αποξένωσε πολλούς «δικούς του» των δύο πρώτων ταινιών και αποδείχθηκε μικρή βόμβα στα ταμεία χάνοντας κάμποσα λεφτά. (Κόστισε 35, υπολογίστε 60-70, απέφερε 12, λογαριάζουμε περί τα 6 – κακός συνδυασμός.)
Η Α24 θα φέρει την ταινία στην Αγορά του Βερολίνου προς αναζήτηση διεθνών αγοραστών – και μάλλον για μια φορά ακόμα τουλάχιστον θα τους βρει, αν και πρέπει να κυριαρχεί σκεπτικισμός σε μια βιομηχανία που τρέμει το φυλλοκάρδι της με ταινίες εκτός εμπορικών κατευθύνσεων. Προσθέστε στο παραπάνω ότι ο Άστερ, ανυποχώρητος, κάνει «πολιτικό Γουέστερν» προκαλώντας αλλεργίες που οι παραγωγοί δεν ήξεραν ότι είχαν… Βλέπεις στην ιστορία της ταινίας θα έχουμε μπόλικο διάλογο Μπλε vs Κόκκινοι, Δημοκρατικοί εναντίον Ρεπουμπλικάνων, σε έναν σύστημα που φαίνεται να έχει καταρρεύσει, με την έννοια του κατά πόσον υφίσταται διάλογος πλέον, ή με σοσιομιντιακή απλότητα μονολογούμε παράλληλα θωπευόμενοι από τις αυλές μας.
Στην ιστορία της ταινίας ο Σερίφης Τζο Κρος (Φίνιξ) ανάβει φωτιές όταν αποφασίζει να κατέβει για Δήμαρχος, ηλεκτρίζοντας τον νυν Δήμαρχο (Πασκάλ). Άραγε το ότι ο Τζο Κρος προκαλεί αναβρασμό όταν δεν…φοράει μάσκα σε ένα τοπικό παντοπωλείο θα τον κάνει ήρωα ή villain στην ιστορία του Άστερ; Ευελπιστεί κανείς σε διλήμματα μεγαλύτερου βεληνεκούς και μικρότερης σχηματικότητας (όχι ότι είμαστε και πολύ πιο περίπλοκοι) σε ένα σενάριο που ακούγεται ότι βρίθει αναφορών σε Χίλαρι Κλίντον, Άντονι Φάουτσι, Τζορτζ Φλόιντ και, προφανώς, Ντόναλντ Τραμπ. Λένε, κανείς δεν γλιτώνει στην εξέλιξη.
Φωτογραφίζει ο μεγάλος Ντάριους Χόντζι («Se7en», «Amour», «Midnight in Paris», μεταξύ πολλών άλλων) για μια ταινία που θα περάσει κρίσεις για το αν θα βρεθεί στις προσεχείς Κάννες και θέλει, λένε, άνοιγμα καλοκαιρινό. Μεγάλες προσδοκίες – και μεγάλες αντιλογίες προβλέπονται και για αυτόν τον Άρι Άστερ.
