Αισθάνεται μάχιμη και υπεύθυνη η Κέιτ Γουίνσλετ για την είσοδό της στην Σκηνοθεσία: «Όσο καθυστερώ να το κάνω, με την τρέχουσα ανάγκη να αλλάξει η κουλτούρα, τόσο αισθάνομαι ότι απογοητεύω τις άλλες γυναίκες. Αρχίζω να το αισθάνομαι με βροντερό τρόπο.»
Απόρροια λοιπόν της ανάγκης να αλλάξει η κολυτούρα θα είναι το «Goodbye June», ένα δράμα οικογενειακών σχέσεων για το Netflix που το έχει γράψει ο νεαρός γιος της με τον Σαμ Μέντες. Ας μην είμαστε κυνικοί.
Στα καλά, παίζουν μέσα Τόνι Κολέτ, Άντρεα Ράιζμπορο, Τίμοθι Σπολ, Έλεν Μίρεν, Τζόνι Φλιν και η ίδια η Γουίνσλετ σε μια περίοδο σφοδρής αναγνώρισης αφού έρχεται από υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας για την «Lee» – ταινία που ήταν υποψήφια και για BAFTA – από αναγνώριση του «The Regime» επίσης στις Σφαίρες, για το οποίο επίσης ήταν υποψήφια. Θα πείτε «εντάξει Σφαίρες είναι», αλλά και πάλι είναι μια αναγνώριση και μάλιστα στην ίδια τελετή. Αλήθεια παραμένει ότι η Γουίνσλετ είναι από τα δυνατά ερμηνευτικά χαρτιά των καιρών μας.
Το «Goodbye June» περιγράφεται από το Netflix σαν ένα «συγκινητικό και χιουμοριστικό δράμα» το οποίο «μελετά αποξενωμένα αδέλφια που ενώνονται υπό αιφνίδιες δοκιμασίες». Η παραγωγή πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Γουίνσλετ βλέπει την θέση της ως μέρος ενός νευραλγικού κι επείγοντος συστήματος στο οποίο είναι ευθύνη της περισσότερες γυναίκες να σταθούν πίσω από την κάμερα. «Όσο πιο πολλές το κάνουμε, τόσο περισσότερες θα εμπνεύσουμε να το κάνουν», λέει. Χρήσιμο θα ήταν να το κάνουν και με σενάρια γυναικών, πάντως. Πάντως η ίδια επί της δουλειάς διαβεβαιώνει: «Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω κάτι αν δεν γνωρίζω καλά πώς να το κάνω».
Αναμένουμε.
